Nestwarmte
In de goeie oude tijd begon je nog gewoon als een nummer. Anoniempje gaat studeren. Je eerste jaar was pas geslaagd als je voor kerstmis zelfmoord althans had overwógen.
We woonden in bij een oudtante op kilometers fietsen van het centrum. (Voor de moderne student: een oudtante, dat is een zus van je oma.) Om op de universiteit te komen achtervolgden we maandenlang lijn acht, kriskras door suburbs en achterbuurten. Dat was stevig doortrappen.
Tijdens de ontgroening hadden we nog geen tandenborstel, dus gebruikten we stiekem het exemplaar van oudtante. Het douchegordijn reikte tot aan vijf centimeters boven de grond. Dat betekende dweilen voor college.
's Avonds aten we zelfgekookte macaroniesoep met yogurt na. De basterdsuiker stalen we uit oudtantes wekfles. Voor het slapen gaan bezongen we de eenzaamheid in een brief aan vader en moeder.
Misschien waren we beter in Twente gaan studeren. Zo'n campus, daarvan kikkert een verloren puber op. Hi-dee-hi, hi-dee-ho!
De Twentse eerstejaars krijgt door de universiteit een fully furnitured luxecaravan aangeboden. Lieve kinderen, jullie zijn welkom. Het thuisfront kan worden bericht met een draadloze laptop betaald door het college van bestuur zelf. Mama en papa, ik kom voorlopig niet thuis.
Wij wisten pas na drie jaar dat zoiets bestond, een college van bestuur. En dan alleen van horen zeggen.
In Twente ontbijt een eerstejaars met de rector.
Wij ontbeten met oudtante. Wat trouwens een ontzettend lief mens was.
Wapsen
Klik, klik, klik. Zonder al te veel moeite sta je met een hotdog en een grote Coca Cola midden in Fenway Park, het historische honkbalstadion van de Boston Red Sox. Major Leage Baseball. Tweede helft negende inning. Alle honken bezet. Eén man uit. Garciaparro aan slag. De pitcher van de New York Yankees staat niet echt lekker te gooien. De Red Sox kunnen niet meer verliezen en jij hebt weer even vakantie.
Internet is zó echt.
Klik, klik, klik. Twee minuten zoeken en je weet dat de dames van Krezip nog maar zeventien zijn. Verliefd worden heeft geen zin want je bent zelf een poosje geleden de dertig al gepasseerd.
Internet is zó handig.
Klik, klik, klik. Je klopt WAP in een zoekmachine en je krijgt 10.022 hits terug. Je probeert WAP met alleen Nederlands en je kunt kiezen uit tien websides. Je tikt WAP AND Universiteit AND Twente en er verschijnt niks op je scherm. Je concludeert dat de gratis WAP-telefoons die alle UT-studenten per september zouden krijgen nog wel even op zich laten wachten.
Internet is zó snel.
Natuurlijk, natuurlijk, als je de hele dag met internet werkt, aan internet programmeert en over internet emailt, dan ga je vanzelf denken dat je de wereld kunt besturen door met een muis op buttons te klikken. En dat je als je iets teveel belooft dat makkelijk ongedaan kunt maken door een paar keer op de back-knop te drukken.
Maar de echte wereld is nog steeds een stuk moeilijker te managen. Ook 'de internetuniversiteit van Nederland' moet dat niet vergeten. Want studenten die op de homepage van de UT geen gemakkelijk bestelformulier voor een gratis WAP-telefoon kunnen vinden, zullen heel snel op het kruisje in de rechterbovenhoek klikken.
