Sinds begin jaren tachtig werkt Broekhuis bij EL/TN. Daarvoor zat ze een aantal jaren bij de centrale bibliotheek. In 24 jaar tijd doorstond ze de val van het kaartenbak-tijdperk, opkomst en verval van de microfiches en de geboorte van geautomatiseerde bestanden en de virtuele bibliotheek.
'Je moet met de tijd meegaan. Maar er is veel veranderd. De bibliotheek zoals die er nu is, bestaat over een aantal jaren niet meer. Dan zal het een soort studielandschap zijn met veel meer PC's en veel minder boeken', voorspelt Broekhuis.
Ze is in haar element wanneer mensen informatie zoeken over een onbekend onderwerp. 'Ik houd ervan om dingen uit te leggen en me ergens in te verdiepen. En er gaat vaak een wereld voor studenten open wanneer ze zien wat hier allemaal te vinden is. Die contacten vind ik heel leuk.'
Augustus is dan geen goede maand, want het is erg rustig in de bieb. 'Zo eind juni dacht ik: straks is iedereen weg, wat heerlijk rustig. Maar na anderhalve week had ik dat ook weer gehad. Ik zal blij zijn als het straks weer druk wordt.'
Pas in oktober breekt voor haar de vakantie aan. 'Je hoeft geen medelijden met me te hebben hoor, ik ga in Tunesië rondreizen.' Reizen blijkt een hobby, net als creatief bezig zijn. Voordat ze op de UT kwam wilde ze namelijk bezigheidstherapie gaan doen. 'Nadat ik steeds werd uitgeloot ben ik via via hier terechtgekomen.'
Het is half een, een student komt Broekhuis aflossen. 'Als wij gaan lunchen komt er altijd een oproepkracht. Die zit hier dan een uurtje.' Met iets spijtigs: 'Was je iets later gekomen dan had je hem getroffen.'
