Dudek
'Gebouwen kunnen conflicteren', zegt iemand tegen ons.
'O ja?', zeggen wij. We gooien twee kwartjes in de koffieautomaat.
'Ja', zegt hij. 'Kijk maar naar de Drienerburcht en de lichtkrant.'
Wij naar buiten om te kijken naar de Drienerburcht en de lichtkrant. Wij weer naar binnen.
'Hoezo dan?'
'Nou', zegt die iemand, 'als er in de Drienerburcht een cursus is, dan zitten de cursisten de hele dag naar die lichtkrant te koekeloeren. Dat leidt natuurlijk af.' 'Enorm', willen we eigenlijk zeggen, maar we doen het toch maar niet, want het is per slot van rekening maar koffiepauze.
Er is zelfs geklaagd, weet hij. 'Door de docenten?', vragen wij, want kijk, we hebben het er nu toch over.
'Nee', zegt hij. 'Door de cursisten zelf'. 'O?', simuleren wij buitengewone interesse.
'Maar de Drienerburcht heeft maatregelen genomen', zegt hij. 'Ze hebben van die wazige strips over de ruiten geplakt, zodat je, als je op je stoel zit, de lichtkrant net niet meer kan lezen. Het enige wat je nu nog ziet, is een rode gloed.'
'Kijk', zeggen wij.
'Ja', vervolgt hij, 'maar nu schijnt er elke les wel iemand op te staan, zomaar ineens, zonder aanleiding, om te kijken waar die rode gloed vandaan komt.'
'Ach', verbazen wij ons.
'Ja', zegt hij, 'en als zo iemand dan bijvoorbeeld "krijgt gouden schoen" op die lichtkrant leest, dan blijft hij het hele rondje staan totdat hij weet dat het Dudek is die die schoen heeft gekregen.'
'Logisch', vinden wij. 'Ja', zegt hij, 'logisch. Wil je nog zo'n espresso?'
Automatisch
Fietsers afstappen. Het bordje is geel, de letters zwart, de buis grijs, de voet vaal wit. Het geheel blokkeert al meer dan een week het fietspad langs de Hengelosestraat. Meteen na de eerste stoplichten. Ongeveer ter hoogte van het Parkhotel. Maar dan aan de andere kant van de straat. In de richting van het centrum.
Achter het bordje 'Fietsers afstappen' staat een hek. Het hek is rood met wit. Achter het hek ligt een berg zand. Dat zand komt uit een kuil. Uit de kuil steken groene en gele kabels. De kuil is precies zo breed als het fietspad.
Naast het bordje staat géén gemeenteambtenaar om uit te leggen waarom fietsers moeten afstappen. Of wat eenmaal afgestapte fietsers precies dienen te doen. Dat lijdt tot gevaarlijke situaties. Fietsers zien midden op de kruising het bordje, gaan twijfelen, remmen, stappen af, worden door aanstormende auto's of brommers overreden.
Rechts voor het bordje liggen wel een paar halve stoeptegels tegen de trottoirband. Die suggereren dat je als afgestapte fietser met de fiets aan de hand een stukje over de stoep dient te wandelen. Links ligt een minstens twintig meter brede asfaltweg. De Hengelosestraat. Maar die is van de auto's.
Een stevige plank over de kuil. Met daarnaast een bordje: 'Voorzichtig fietsen. Plank.' Of een klein stukje Hengelosestraat. Over een met hekken en gele lijnen afgebakend paadje. En een bordje: 'Fietsers links aanhouden.'
Waarom voor auto's niet dezelfde bordjes als voor fietsers? 'Automobilisten uitstappen. Of: 'Auto parkeren. Verder lopen.' Of: 'Binnenstad voor auto's afgesloten. Ga naar huis. Pak de fiets.'
