'Het ontbijt is te vroeg, ik zie meer in een brunch', antwoordt een student op de vraag wat er veranderd kan worden aan de huidige opzet. Slechts 25 belangstellenden zijn present om daarover van gedachten te wisselen. Ook de eerstejaars laten het massaal afweten, twee nieuwkomers daargelaten.
Ligt de magere opkomst aan het voor studenten exorbitant vroege tijdstip, is het het slechte weer, onbekendheid met de activiteit of is het gros van de studenten gewoon niet geïnteresseerd?
Verschillende tactieken om de opkomst te verhogen passeren de revue. Het ontbijt elke maand in een andere faculteitskantine houden om zo die studenten directer aan te spreken, is een idee. Van Vught ziet het niet zitten. Volgens hem bevestigt dat de facultaire eilandjesstructuur die op de UT heerst. Ook werkt een rondreizend ontbijt drempelverhogend omdat studenten zich dan af moeten vragen waar deze maand nu weer ontbeten wordt. De activiteit heeft juist belang bij een vaste plaats en een vaste tijd meent een student.
Van Vught oppert een doelgroepen-ontbijt waar het accent de ene keer op eerstejaars ligt en de andere keer op bijvoorbeeld afstudeerders. Dat idee krijgt instemming voorzover er geen studenten uitgesloten worden. Het ontbijt moet toegankelijk blijven voor iedereen. Ook het plan voor twee aparte bijeenkomsten voor studenten en medewerkers stuit daarop. Want moeten die groepen juist niet integreren?
De hamvraag blijft: hoe krijg je studenten aan de praat. Als de onderwerpen maar interessant zijn dan komen de mensen vanzelf wel, vinden sommigen. Anderen denken dat de onbekendheid met het ontbijt groot is. Meer ruchtbaarheid lijkt noodzakelijk. De actieve studenten vinden het jammer. 'Dit is de enige manier om op een informele manier met de rector te praten en het lijkt alsof veel studenten dat gewoon niets kan schelen.'
