UT-Nieuws van 7 september 1978
Hoewel. Zo triest is het allemaal ook weer niet. Opgeruimd brengt hij nog eens in herinnering hoe primitief het zaakje begon. Zaakje, want veel meer was het niet. Hoe hij in 1964 zijn winkeltje opende in het BB-gebouw. Een stoel en een tafel vormden zijn kantoor. Later kwam daar een balie bij, waardoor Mellink zijn uren gaandeweg kon uitbreiden. Een hele vooruitgang was de verhuizing van de ABN - drie jaar later - naar de Calslaan, waar de doorgetrokken flats 52, 54 en 56 zo'n veertig vierkante meter aan nuttig werk- en verblijfoppervlak opleverden.
Maar veel meer dan een noodoplossong was het niet. Met de groei van de hogeschool knapte het prille bankkantoortje al gauw bijna uit zijn voegen. Binnen de TH had men daar volgens Mellink wel oog voor, maar nieuwbouwplannen voor een nieuw bankgebouw moesten maar net passen in de opzet van een campuscentrum. Met name in het begin van de jaren zeventig is daar op hogeschoolniveau stevig over gediscussieerd. (...)
Heel wat sneller voltrok zich de bouwkundige ontwikkeling van het gebouw. In april dit jaar ging de eerste spade de grond in, luttele weken later waren de contouren van het kantoor al zichtbaar doordat de aannemer werkte met geprefabriceerd materiaal. (...) Het nieuwe ABN-filiaal heeft een omvang van 160 vierkante meter, viermaal groter dan de benauwde veste aan de Calslaan.