De gemiddelde Nederlander begrijpt niets van zulk fanatisme. Dat komt omdat de meeste mensen hun groenten het liefst fijngesneden, schoongewassen, voorgekookt en vacuümverpakt uit de koeling van de Albert Heijn halen. Zodat ze het product thuis met een minimum aan inspanning en een maximum aan groentesmoor kunnen consumeren.
Volkstuinbezitters zijn anders. En dat is niet zo gek. Met een beetje spuiten is het eigenhandig kweken van groente al een hele strijd. Biologisch-dynamisch telen grenst zelfs aan meedogenloos oorlogvoeren. Elke week, elke dag, elk uur, iedere minuut wordt het vrolijke en onschuldige groentevolkje bedreigd door mieren, torren, parasieten, virussen en woekerrend onkruid. Alleen verschrikkelijk fanatieke eco-kwekers overwinnen de duivelse kanten van moeder natuur.
De felheid en het venijn waarmee de volkstuinbezitters afgelopen dinsdagavond het masterplan bestreden, moeten we de eco-tuinders maar vergeven. Mensen die dagelijks tussen de groeiende groenten scharrelen kunnen niet weten dat de UT de virtuele plannen van architect Jan Hoogstad toch nooit kan betalen. De uitvoering van het hele masterplan kost een miljard gulden. Voor de realisering van het eerste deel (350 miljoen) komt het college van bestuur nu al 50 miljoen tekort.
Onkruid groeit het snelst als overdag de zon schijnt en het 's nachts regent. Tegen masterplannen hoef je pas echt te vechten als een of andere louche projectontwikkelaar de geldsproeier opendraait.
Overdekte Hond
Op de tribune van het Amfitheater zit tussen de georganiseerde volkstuinhouders en andere splintergroeperingen een meneer met zijn huisdier.
Het zijn de Man met de Hond en zijn Hond.
Net als de tomatentelers en -gooiers is het onafscheidelijk duo vanavond gekomen om te discussiëren met meneer Hoogstad, de architect die het masterplan voor de campus heeft bedacht. De telers van rot fruit, waarmee indien nodig gegooid gaat worden, zijn boos op de architect. Ze zijn bang dat Hoogstad zijn naam eer aan gaat doen en van hun landelijke omgeving een soort mini-Manhattan zal maken met overdekte boulevards en serres en wintertuinen.
'Geen doorlopende overkappingen over campus!', dreigt de Rode Tomaat Fractie vanaf de tribune. Daar zijn de Man en de Hond het helemaal niet mee eens, laat staan dat ze er een tomaat voor over hebben. 'Een tomaat kun je beter in plakjes snijden en op je brood doen', stelt de Man. 'Ja', blaft de Hond solidair. Hij meent er natuurlijk weinig van, de Hond, dat van die tomaat op brood, want hij is carnivoor, wat betekent dat hij uit principe geen groente eet, en al helemaal geen groente die gefokt wordt in volkstuintjes op stukjes grond van een paar vierkante centimeters, maar dat terzijde.
'Overdekt wandelen', blaft de hond, die het woord heeft gevraagd. 'Overdekt wandelen, voorzitter, zo zien wij de toekomst van deze universiteit. Daarom pleiten mijn Man en ik ervoor dat meneer Hoogstad zijn prachtige overdekte wintertuinen doortrekt over de Boerderijweg, over de Viermarkenweg én over de Deurningerstraat, zodat het wandelen in deze regio een enorme impuls krijgt én een mondiale uitstraling.'
'Ik dank u voorzitter', blaft de Hond, en hij gaat weer zitten. De Man barst los in een daverend applaus.
