STW verdeelt overheidsgeld voor technologisch onderzoek over bijna alle Nederlandse universiteiten. Dat onderzoek moet fundamenteel zijn, maar tegelijk gericht op toepassingen. Jaarlijks gaat STW per project na of er van die toepassingen inderdaad iets terecht komt. Zowel de projecten die vijf jaar geleden als degenen die tien jaar geleden van start zijn gegaan, worden onder de loep genomen.
De resultaten van de in 1989 en 1994 gestarte projecten zijn reden voor 'gepaste trots', zegt STW zelf. Ongeveer driekwart van de bijna tweehonderd gescreende projecten heeft intussen ofwel een voorlopig model ofwel een aanwijsbaar product opgeleverd. Zo'n product kan software zijn, een octrooi of een procesomschrijving, maar in elk geval iets waarmee gebruikers zelfstandig kunnen werken.
Aan de Universiteit Twente heeft STW tien jaar geleden geld uitgetrokken voor onderzoek naar lichtgewicht ortheses voor dwarslaesiepatiënten. De betrokken promovendus baat die orthese inmiddels uit in een eigen bedrijf.
De meeste producten leveren nog niet veel geld op. Vijftien procent van de projecten brengen een 'beduidende of gestage' stroom inkomsten op of bieden zicht op zo'n stroom, zegt STW zelf. Maar tot nu toe hebben de onderzoekers slechts negen miljoen gulden daadwerkelijk kunnen bijschrijven. Dat steekt schril af tegen de 126 miljoen gulden die STW in de twee betrokken jaren in het onderzoek stak.
Toch is STW zelf zeer tevreden. 'Het gaat namelijk om risicovol onderzoek', zegt Marjan Konings van STW. 'Elk research-lab zou tevreden zijn als ze daarmee zulke cijfers zouden halen.'
