Mens en werk

| Redactie

Op het bureau van Arie ten Donkelaar (56) staat een pak kattenvoer. Niet dat er een huiskat rondsjouwt in de kamer van de huishoudelijke dienst. De brokjes zijn bestemd voor de schildpadden die dobberen in het aquarium tegenover de receptie van het TW/RC gebouw. Ten Donkelaar verzorgt de beestjes trouw, voert ze en maakt hun onderkomen schoon. 'Een paar studenten zijn er ooit mee begonnen, met het

Op het bureau van Arie ten Donkelaar (56) staat een pak kattenvoer. Niet dat er een huiskat rondsjouwt in de kamer van de huishoudelijke dienst. De brokjes zijn bestemd voor de schildpadden die dobberen in het aquarium tegenover de receptie van het TW/RC gebouw. Ten Donkelaar verzorgt de beestjes trouw, voert ze en maakt hun onderkomen schoon. 'Een paar studenten zijn er ooit mee begonnen, met het houden van schildpadden. Nu ben ik degene die naar ze omkijkt.' De brokjes gaan er grif in. Anders is het gesteld met groente en fruit weet Ten Donkelaar. 'Dat laten ze staan.'

De medewerker huishoudelijke dienst is al zo'n twintig jaar actief op de UT. Daarvoor werkte hij in de textielindustrie. 'Dit werk is veel leuker, ik doe dit met plezier. Dat komt ook omdat het echt wordt gewaardeerd. In de textiel werkte ik hoofdzakelijk voor het geld. Toen de industrie over de kop ging, ben ik bij de UT gaan werken. Ik zou niet terugwillen.'

Ten Donkelaar vertelt dat de huishoudelijke dienst ondermeer zorgdraagt voor het klaarzetten van apparatuur in de collegezalen, assisteert bij verhuizingen en pakjes bezorgt. 'Soms is het werk lichamelijk best zwaar. Nu kan ik dat nog makkelijk af, maar ik zou het niet tot mijn vijfenzestigste willen doen.'

De verschillende studenten heeft hij goed leren kennen in die twintig jaar tijd. 'Ik pik ze er zo uit, bsk, tw, wmw of tcw. Sirius, Abacus, Communiqué. Dat zie ik gewoon.'

Ten Donkelaar werd geboren op vijf minuten afstand van de universiteit. Tegenwoordig woont hij nog steeds vijf minuten van de UT, maar dan in de andere richting. 'Ik hou niet zo van veranderingen', bekent hij. Dat blijkt. Al jaren gaat hij in de zomer zo'n tien dagen naar hetzelfde plaatsje in Spanje. Kan hij Enschede niet langer missen?

'Nee, dat is het niet', vertelt Ten Donkelaar. 'Maar ik heb thuis een kat. Daar maak ik me dan toch wat zorgen om. En ik vind het fijn om thuis te zijn. Je kan zeggen dat ik een tevreden mens ben.'

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.