U kunt lezen. Maar doet u het nog? Veel mensen, vooral onderzoekers, hebben het bijhouden van literatuur uitbesteed aan Ilse, Alta Vista en andere spinnen op het web. Die zouden dat veel sneller kunnen. En inderdaad, ze zijn ontzettend snel. Ze kunnen alleen niet lezen. Met de sleutelwoorden nationalisme, Joegoslavië, Milosovic en Van Aartsen zal geen zoekmachine de vorige UT-Nieuws uit het lood halen. Zoekmachines lezen niet - ze tellen enkel woordjes. En het liefst kijken ze daarbij niet verder dan de titel en de eerste paar regels. Deze column zal dan ook zeker over carrière gaan.
De slechtste lezers van dit moment werken op de redacties van kranten en radioprogramma's. Of ze organiseren symposia. Dat blijkt uit de verzoeken die op mij af komen. Twee van mijn columns leverden meerdere uitnodigingen op om mijn verhaal te komen doen. De ene heette "Klonen". Eerste twee zinnen: "Klonen is niet eng. Klonen is normaal". Dat dit stukje niet over de fokkerij ging, maar een lofzang op de migratie was, hadden de geachte gastvrouwen niet in de gaten.
Populairder nog werd ik met het stukje "Bomen". Eerste zin: "Ik ging met de bomen praten." U moest eens weten hoeveel symposia er in dit land worden georganiseerd over het praten met bomen! Na verschijning van het stukje stond ik lange tijd samen met prinses Irene bovenaan de gastenlijst. Zij als boegbeeld - ik als ervaringsdeskundige. En meneer de Boer, wat zegt u dan tegen zo'n boom? Nou, geen volzinnen, 't is eigenlijk meer een lange zucht. (Dat ik altijd een zucht van verlichting slaak wanneer ik mijn blaas sta te ledigen, zeg ik er natuurlijk niet bij.) En zegt de boom dan wat terug? Niet verbaal. Maar aan zijn kleurverschieten, een soort blozen, zie je wel meteen dat de boodschap is overgekomen.
En zo gaat dit stukje dan toch over carrière. Over mijn carrière als boombabbelaar. En vooral, over hoe ik als deskundige werd ontdekt. Wil jij ook carrière maken? (Al is het dan niet in de boomlinguïstiek.) Wil jij ook worden ontdekt? Dan is het natuurlijk meegenomen dat je wat belangwekkends te vertellen hebt. Maar belangrijker is toch het besef dat je ontdekkers waarschijnlijk geen goedelezers zijn.
