'Klopt', zegt ze. 'Ik heb me altijd met de uitwisseling van studenten bezig gehouden.' Van der Kolk begon als mentor bij Wings, de organisatie die in Groningen buitenlandse studenten opvangt en begeleidt. 'Zeg maar wat SMIT hier doet', verduidelijkt ze. De volgende stap was een jaar nationaal bestuur van ESN, het Erasmus Studenten Netwerk. Zelf studeerde ze, via Erasmus, een half jaar in Manchester.
Uiteindelijk werd ze zelfs vice-voorzitter van het Europese bestuur. En dus bracht ze voor vergaderingen en conferenties weekjes door in Spanje, België, Italië, Slovenië, Denemarken, Portugal en Zwitserland. Van der Kolks bestuur zette Socrates 2 op, een uitwisselingsprogramma voor studenten uit dertig landen. 'Dat was een leuke tijd', geeft ze toe.
Kan haar baan daar wel tegenop? 'Jawel', zegt ze, 'dat vind ik wel. Ook nu heb ik veel met studenten en partneruniversteiten te maken. Het reizen komt vanzelf, als ik hier wat langer zit.' Van der Kolk kwam bij de UT terecht via een open sollicitatie.
'Ik kende Frits Spoek - mijn baas - uit het vergadercircuit.' Lachend: 'Dat heeft overigens niet geholpen, want hij kende mij niet meer.' Of ze een beetje aardt in Twente? 'Ja hoor, ik vind het hier leuk. Maar misschien komt dat ook omdat mijn vriendje hier al woonde.' Wel moet ze wennen aan het werkende leven. 'Hij studeert nog en kan doordeweeks naar feestjes. Daar doe ik steeds minder aan mee.'
![]()