Mens en werk

Herman Balsters (48) zít niet te werken, Herman Balsters lígt veeleer te werken. 'Nou, ja', zegt de universitair hoofddocent bij de leerstoelgroep database ontwerpen van de faculteit Informatica, 'dat hangt er vanaf in welke fase het project zit waaraan ik onderzoek doe. Deze stoel heeft namelijk drie standen.' Balsters demonstreert de type- of werkstand. 'De hoek benen-rug blijft negentig graden, er komt geen kuil in je onderrug en je knieën krijgen voldoende steun. Dat maakt werken achter de computer comfortabeler.'

De UHD laat zijn kantoormeubel een klein stukje achterover kantelen. 'Dit is de zit-en praatstand. Nog steeds comfortabel en nog steeds genoeg steun.'

'Maar dit', vervolgt Balsters terwijl hij zijn benen op de steunen legt en zijn ligfauteuil in de meest ontspannen stand manoeuvreert, 'dit is de nadenkstand. Zo zit, of zoals je wilt: lig, ik eigenlijk het lekkerst.'

Balsters kreeg zijn uit Scandinavië afkomstige ergonomische Stokket vier jaar geleden van zijn faculteit. 'Ik liep al een half jaar met rugklachten rond. Een vriend van mij had zo'n ding thuis staan. Daar heb ik hem uitgeprobeerd. Het leek mij wel een oplossing. Maar de arbodienst van de UT wilde de stoel niet vergoeden. Officieel voldoet hij niet aan de norm omdat de leuningen niet verstelbaar zijn. Toen heeft mijn faculteitsdirecteur hem betaald.' De Stokket blijkt een noviteit. 'Mijn rugklachten zijn helemaal weg.'

Maar dat komt misschien ook omdat Balsters meer ligt dan zit? Hij legt uit: 'Ik ontwerp computerprogramma's die er voor zorgen dat verschillende soorten databases kunnen samenwerken. Uit de ene databases haal je bijvoorbeeld adresgegevens. Uit een andere de prijs van het product dat een klant via internet wil bestellen. Dat zijn complexe transacties. Vooral omdat dezelfde dingen in verschillende databases iets anders kunnen betekenen. Of andersom: dat dezelfde dingen niet hetzelfde zijn.' Lachend: 'Als je die problemen netjes wilt oplossen moet je lang en logisch nadenken ja.'