Nieuwe medewerkers komen Swets niet alleen tegen bij start en slot van hun loopbaan, ook op andere momenten schakelen diensten hem in. 'Er kunnen natuurlijk probleemsituaties ontstaan of conflicten. De oorzaken daarvan zijn gevarieerd; langdurige ziekte, werknemers van wie het functioneren tegenvalt, teleurgesteld personeel.'
Zoals zoveel dingen is ook personeelsbeleid in theorie mooier dan in de praktijk. 'Het HRM-beleid staat goed op papier, de werkelijkheid is weerbarstiger. Neem de emancipatienota die iedereen mooi en prachtig vindt. Het aantal vrouwen in wetenschappelijke functies is nog steeds ver onder de maat. Je ziet vrouwen eigenlijk alleen in aio-functies. Allochtonen en gehandicapten zijn sowieso niet aan de orde.'
Jacques Swets dacht bij zijn aantreden op de UT drie jaar te blijven. Het werden er dertig. Eind april volgend jaar treedt hij vervroegd uit. 'De UT vind ik leuk, maar een aantal dingen bevalt me niet zo. Sinds de secretaris weg is, stelt en stuurt het college zelf diensthoofden en directeuren aan. Dat beschouw ik niet als een verbetering. Je ziet hetzelfde bij leerstoelen, hoogleraren zijn daar de baas. Terwijl zij niet perse degenen zijn met de beste leidinggevende capaciteiten. Een hoogleraar wordt aangenomen vanwege zijn wetenschappelijke verdiensten. Die kan best ook een goed leider zijn, maar dat hoeft niet.'
Wat goed personeelsbeleid behelst? 'Openheid en respect', zegt Swets meteen. 'Competentiemanagement is een goede zaak. Medewerkers moeten met hun chefs nadenken over hoe ze zich willen ontwikkelen. En daarover afspraken maken voor de komende periode.'
