Oud-Stanford president Donald Kennedy waagde als 'key-note spreker' een blik op de toekomst. Drukt in Nederland de overheid een nadrukkelijk stempel op het onderwijsbeleid, in de VS zijn het lists and rankings die tellen, aldus Kennedy. Concurrentie tussen universiteiten is daar heel gewoon, en de overheid heeft niet veel te zeggen. Hoewel concurrentie goed heet te zijn voor de kwaliteit, is Kennedy sceptisch over de university rankings: teveel telt het proces in plaats van het resultaat, en vaak zijn de cijfers irrelevant.
Ook voor de universiteit van 2098 is academische vrijheid onomstreden. Maar Kennedy zette in zijn toekomstvisie daar ook academische plicht naast. Bewustwording van de verantwoordelijkheid, dat zou meer moeten inburgeren dan de zorg over wetenschappelijke status. Daarnaast verdient het onderwijs een herwaardering: het zijn niet de klinkende onderzoeksresultaten die iemand tot een goede docent maken. In de nieuwe ontwikkelingen, ook in het universitaire bestuur, zou Amerika volgens Kennedy nu eens een trendsetter moeten zijn, 'because we exported too many other bad habits'.
Met bewustwording had ook de prijsvraag 'Geen kopzorgen over morgen' alles te maken. 'Blik op de weg', 'De prijs van grijs', 'Lekkere luchten' en 'Gezonde zorg', dat waren de vier categoriëen waarop studenten hun creativiteit konden botvieren. Freek de Jonge voorzag ze op onnavolgbare wijze van commentaar en weefde er tegelijk een voorproefje van zijn nieuwe programma in.
De BSK-studenten Jeroen Sterling en Jan-Maarten van den Berg hadden de 'ecoprimaat' bedacht, een apparaatje dat alternatieven uitrekent om van A naar B te komen en dat daarbij ook de belasting voor het milieu in rekening brengt. Goed voor een derde prijs. Voor 'gezonde zorg' was geen enkele bevredigende oplossing gevonden. Tekenend? Wel was er -ook een derde- prijs voor het antwoord van TBK-er Martijn Weinreich op de 'prijs van grijs'. Volgens hem is de tijd rijp voor een maatschappelijke dienstplicht waarin jongereneen tijdje in een zorginstelling werken, en ouderen hun deel hebben in de kinderopvang. Van de 267 inzendingen kwamen er 200 van zusterinstelling Delft, dat de eerste prijs won. In lunchpauze in De Doelen liet de Universiteit Twente spierballen zien. Letterlijk, want fanatieke bodybuilders konden daar een trein laten rijden, elektrisch gestuurd door hun indrukwekkende spiermassa. Misschien tegelijk de panacee voor gezonde zorg, het mobiliteitsprobleem en de milieuvervuiling. Het middagprogramma stond verder bol van klinkende namen: Mart Smeets, Ruud Lubbers, dominee Gremdaat en minister Hermans. De Twentse bijdrage was een workshop over de prikkelende keus tussen Viagra en electrostimulatie, en over de besluitvorming in de financiering van de gezondheidszorg. Met de Slagerij van Kampen en de jazz-band Tzigane werd het eeuwfeest knallend afgesloten.
