Zin

| Redactie

De kwestie Marc Dutroux heeft in België een golf van collectieve verontwaardiging teweeg gebracht. Er kwamen witte marsen, en een speciale commissie moest in het vervolg alle gevallen van vermiste kinderen nauwgezet in kaart brengen, en het publiek daarover informeren. De witte beweging heeft nog steeds bestaansrecht, zo blijkt uit het jongste rapport, want het afgelopen jaar is er weer één kind verdwenen en dood teruggevonden. Terloops meldt het rapport ook nog even dat er in hetzelfde jaar 242 kinderen zijn omgekomen in het verkeer.

Hoeveel kinderen er in Nederland jaarlijks omkomen in het verkeer boeit ons al net zo weinig als de Belgen. Maar zo'n heerlijk verkwikkende collectieve verontwaardiging past ook ons wel. Bij gebrek aan een Dutroux verzonnen we 'zinloos geweld' en onze witte marsen doopten we stille tochten. Zaterdag was er weer één in Gorinchem. De stompzinnige liquidatie van twee jonge meisjes zal niemand vrolijk stemmen, maar dat verklaart niet zoveel gepopulariseerd leedwezen. Wat zou er zijn gebeurd als dezelfde meisjes honderd meter buiten het muziekcafé overhoop waren gereden door een dronken automobilist?

Een paar maanden geleden werd een groepje fietsende jongens op weg naar huis na een feestje in de voetbalkantine van achteren gegrepen door een te hard rijdende auto. Langs dit slagveld trok geen stille tocht. De bussen bleven rijden en de kerkklokken zwegen. Blijkbaar was dit geweld niet zinloos. Dat zei ik ook tegen de vader van één van de slachtoffers. Zaterdag liep hij naast mij. Ik zei dat hij het had getroffen. Die man in die auto moest ergens naar toe, die had een doel, dus de dood van zijn kind was niet voor niets geweest. Kans om te reageren kreeg hij niet, want om ons heen werd luid gesist. We liepen in een stille tocht.

Raamposters in Gorinchem stelden de vraag of er ook zinvol geweld is. Ons hart zegt nee, maar ons hoofd weet beter. Het heldendom puilt er van uit. We kunnen niet zonder, ook al zijn we daar niet altijd trots op. In ieder mens schuilt een beest dat het gaspedaal soms net even ietsje verder intrapt dan noodzakelijk is. En de agent die een zwaar bewapende bankovervaller om zeep helpt wordt schoorvoetend bedankt, waarna hij natuurlijk niet in aanmerking komt voor een lintje.

De zin van het geweld zit 'm in de kick of in het goede doel. Mike Tyson is zijn meest gehate en Robin Hood zijn meest bejubelde representant. De laatste verscheen afgelopen week in Mauritanië. Hij overviel er de rally Granada-Dakar, beroofde de deelnemers en verdween spoorloos in de woestijn, met medeneming van vier auto's, drie vrachtwagens en een motor. De stille wraak van al die zinloos gevallen doden in het verkeer.

Harold de Boer

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.