Het werk van Van der Lee dat nu te zien is vindt zijn oorsprong in een honderdjarig daglonershuisje in de buurt van Breukelen. Dit behoeft enige toelichting: het huisje moest het veld ruimen voor nieuwbouw. Dit deed Van der Lee beseffen dat plekken vaak snel en achteloos verdwijnen. Omdat de sloophamer een tijd op zich liet wachten mocht de kunstenares in de tussentijd met het huisje doen wat ze wilde. Zij besloot het verdwijningsproces artistiek te begeleiden en ontleedde het huis heel voorzichtig, met chirurgische precisie. De stoffelijke resten beginnen nu een tweede leven in de Villa. Net als bij 'apekooi' wordt hiervoor al het materiaal van stal gehaald. Met voornamelijk hout richtte ze twee zalen in; allereerst de vloeren die geheel uit latten opgebouwd zijn. Omdat het natuurlijk hergebruikt materiaal is past het niet perfect, wat de vloer een mooi reliëf geeft. Het lopen is een bijzondere ervaring: de latten deinen mee met je voetstappen, net of je over een zee van hout loopt. Deze houten zee diende als ondergrond voor twee 'tekeningen', eveneens van hout. Eén ervan gaat een dialoog aan met de raampartij van de Villa en brengt je gevoel voor plat vlak en ruimte in verwarring. Van der Lee zoekt in haar werk vaker de spanning tussen twee- en driedimensionaliteit.
Het werk van Mark Met gaat over de dood. Hij vindt dat een fascinerend onderwerp en merkt op dat daar in Nederland en andere westerse landen heel serieus over gedaan wordt. In andere culturen, zoals de Mexicaanse wordt daar veel vrijer over gedacht: daar dansen mensen bijvoorbeeld om de dood. Z'n werk, dat bestaat uit een ritmische aaneenschakeling van gefotografeerde flessen met geesten erin, is misschien ook wel te karakteriseren als een 'danse macabre'. Hij drijft de spot met de geesten in de fles: 'Geest in de fles, kom er maar uit, geest! Flik mij geen kunstje.'
Hoewel het werk van Met en Van der Lee zeer verschillend is, vertoont het overeenkomsten. Waar Van der Lee reflecteert over het sterfproces en de dood van een huis, behandelt Met het thema dood veel directer. Verder zochten zij met hun werk duidelijk aansluiting bij de architectuur van de Villa. Zo spiegelen de klassieke rozettenaan het plafond en de monumentale raampartijen zich in het werk van Van der Lee. Mark Met lijkt met zijn ritmische herhaling van flessen aansluiting te zoeken bij het glas-in-lood en de andere ramen van de serre. Beide fraaie voorbeelden van hoe kunst en architectuur elkaar kunnen versterken.
De expositie Apekooi van Ida van der Lee en Mark Met is t/m 17 februari 1999 te zien in de Villa, Espoorstraat 182 te Enschede. Openingstijden: woensdag t/m zondag van 13.00 tot 17.00uur. Toegang is gratis.
