En? Ze vechten. Reageerde hij kwaad op jouw komst? Ik zei dat ik alleen kwam kijken, en dat ik zou weggaan zodra ze zouden gaan vechten. En toen sloeg hij haar? Ja, zomaar. Dat rotjong weet wel hoe hij van jou af kan komen hè. Maar wat doen we nu? Hoezo we, wij hebben geen ruzie! Nee, maar je weet hoe dit weer afloopt, straks komt ze huilend naar beneden en dan moet ze weer een week bij ons in bed slapen, dat wil jij toch zeker ook niet? Nee, spaar me.
Als jij nou eens gaat. Om hem tot de orde te slaan? Nee, niet slaan, alleen dreigen. Dat zal nogal indruk maken, hij weet dat jij niet wilt dat ik hem sla. Als je het maar overtuigend brengt. Okee, ik zal het nog eenmaal proberen, maar dat is dan ook echt de allerlaatste keer! Hier, neem je honkbalknuppel mee.
Hoe ging het? Ik heb de knuppel boven mijn hoofd geheven en heel hard "kappen nou" geroepen. En toen hielden ze op? Godzijdank wel ja. Maar voor hoelang? Ja, voor hoelang! Ik ga toch nog even kijken. Moet dat nou, straks krijg je zelf weer klappen. Ja, het moet, we kunnen domweg niet toestaan dat ze elkaar mishandelen.
O jee, je missie is mislukt. En ik zei hem nog zo dat als hij haar nog eenmaal zou aanraken, dat jij hem er dan van langs zou geven. En dat heeft zij gehoord? Ja, ik wil dat zij zich weet beschermd. Dan wist ze ook wat ze moest doen om hem in elkaar geslagen te krijgen. Wat, hè toe, zo doortrapt is ze niet. Nee, je hebt gelijk, we hebben twee engeltjes van kinderen, ze weten het alleen zelf nog niet.
Wat doen we nu? Ik weet het niet. Ik heb zin om met een hijskraan de hele zolder van huis te takelen en met hun erin in het moeras te laten zakken. Maar dan gaan ze dood! Ja, dan zijn we ze kwijt. Dan hebben we nooit meer last van ze. Dan kunnen we iedere avond ongestoord naar Lingo kijken. En naar Spangen. Met Linda. En met Monique. Komop, we slaan ze dood. Pak jij de honkbalknuppel.
Weet je nog de laatste keer dat wij gevochten hebben? Nou, da's poos geleden, wacht, toen heb jij nog een nagel verloren. Ja, en jij had een gebroken middenhandsbeentje. Daar heb ik nog een hele tijd last van gehad. Mmmm, we kunnen ze natuurlijk ook gewoon elkaar laten afmaken. Dat wij veilig op een afstandje toekijken? Of een beetje aanmoedigen.
Ach kijk nou, ze liggen te slapen. Wat zijn ze lief zo hè, met die schattige schrammen op die gezichtjes. En zie die gebalde knuistjes nou toch vredig op dat donsbed liggen. Kom mee, we gaan naar bed.
