Verder is er in het TW/RC-gebouw gelukkig weinig nieuws van het EHBO-front. 'We dragen ook voor het eerst deze hesjes', vult Poortema aan. Voor de grap zet de docent statistiek (want dat is zijn 'echte' functie) de bijbehorende veiligheidshelm op z'n hoofd en blijft quasi achter z'n computer zitten. Zijn werkkamer - boekenkasten met vakliteratuur, bureau met computer, tafel om studenten of collega's aan te ontvangen - lijkt in niets op een EHBO-post. Geen bloeddrukmeter, geen behandeltafel of andere attributen die je op grond van het bordje boven de deur - een wit kruis tegen groene achtergrond - zou verwachten.
De heren (Kroezen is 'in het echt' hoofd bureau onderwijszaken van TW) maken deel uit van de BHV, de bedrijfshulpverlening. 'Behalve EHBO'ers vallen de calamiteitenteams daar ook onder', zegt Kroezen die al sinds 1967 eerste hulp bij ongelukken verleent. Het ernstigste dat hij zich kan herinneren de afgelopen jaren? 'Toch wel de epilepsie-aanvallen', zegt hij na enig denken. 'Vorig jaar was er hier een congres met Spanjaarden. Een Spaanse spreekster kreeg, terwijl ze voor het bord stond, een toeval en kon pardoes geen Engels meer spreken. Dat was lastig, EHBO'en met een tolk.'
Poortema: 'Laatst hadden we hier een student die in katzwijm viel. Hij zou die dag een zwaar mondeling tentamen hebben. Hele nacht doorgestudeerd, 's morgens niks gegeten, de hele week weinig geslapen. Dan ga je, hè.'
Wat doe je met zo'n geval? Poortema en Kroezen hoeven niet lang na te denken. 'Neerleggen in stabiele zijligging.'
