Nienke Boersma, Arthur D. Little
'Dit is precies de baan die ik wilde'
Nienke Boersma
Nienke Boersma (25 jaar) studeerde in augustus 1997 na zes jaar af bij de vakgroep lage temperaturen, afdeling microkoeling van de Technische Natuurkunde. Ze werkt in Rotterdam als business analyst (BA) bij organisatieadviesbureau Arthur D. Little. Prima baan, vindt ze, met veel uitdaging.
'Ik wist precies wat ik wilde. Een uitdaging, vrijheid en eigen verantwoordelijkheden, afwisseling, internationaal, leuke collega's, mensen waar je veel van leert; kortom, een motiverende baan. Ik had tijdens de bedrijvendagen een workshop van ADL gevolgd, en had het idee dat ik daar alles zou kunnen vinden.'
Dat het bedrijf in Rotterdam gevestigd is, was in het begin wel even wennen. Maar nu ze er een jaartje woont, en ze de café's en restaurants ontdekt heeft, weet ze het zeker: 'Dit is echt míjn stad!'
Ook op haar werk voelt ze zich thuis. 'Er wordt hier heel goed naar je geluisterd. Mijn eigen inbreng wordt serieus genomen. En ik leer veel van de collega's in mijn projectteam.'
Het enige nadeel is volgens Nienke dat ze soms privé-afspraken moet afzeggen. 'Als er een deadline van een project nadert kan ik niet altijd vrijkrijgen. Dit is afgelopen jaar twee keer voorgekomen.'
Bij ADL Nederland werken zo'n 60 consultants, en 20 man ondersteunend personeel. 'Lekker klein, waardoor je je collega's snel leert kennen.' Deze mensen zijn, zeg maar, onderverdeeld in 'practices'. Boven elke practice staat een director. ADL is een brede organisatie, waardoor er goede carrièrekansen zijn. 'De BA's blijven gemiddeld drie jaar bij ADL. Dan gaan ze in het buitenland een opleiding tot MBA (Master of Business Administration) volgen. ADL stimuleert dat heel sterk. Veel mensen komen daarna terug in het bedrijf. Na een MBA kun je nog doorgroeien naar consultant, manager, senior manager en director.'
Er wordt bij ADL op projectbasis gewerkt. Momenteel houdt Nienke zich bezig met het schrijven van een crisiscommunicatieplan voor een Europees telecombedrijf, en werkt ze aan een project voor een kabelmaatschappij. Wanneer ze aan een andere project wil werken, bespreekt ze dit met haar projectleiders en haar baas, de director.
ADL heeft geen vast opleidingsbudget voor de werknemers beschikbaar. 'Ik kan elke opleiding volgen, als ik maar goed kan onderbouwen dat het míj verbetert, waardoor ik voor het bedrijf beter functioneer.' In elk geval mag Nienke elk jaar een week naar Frankrijk om samen met BA's uit heel Europa workshops te volgen.
Met de arbeidsvoorwaarden is het goed geregeld. 'ADL zoekt goede studenten, en daar betalen ze ook voor.' Ook de secundaire arbeidsvoorwaarden zijn goed. Nienke krijgt een hele gunstige kilometervergoeding, vindt ze zelf en vanaf volgend jaar krijgt iedere business analyst een leaseauto. Verderworden er veel trainingen gegeven, is er elke maand een diner met alle BA's en organiseert ADL jaarlijks een boottocht, een gala-avond en vele borrels.
'Ook tijdens het werk maak ik soms hele leuke dingen mee. Zo werk ik momenteel voor een kabelmaatschappij. Op een dag belden ze me op, en vroegen hoeveel hun bedrijf waard was. Dat moesten ze binnen een uur weten!'
Ze heeft een mooi jaar achter de rug. Haar studententijd was 'tof', en ze had zeker niet minder dan zes jaar willen studeren. Toch merkte ze tijdens haar afstuderen dat ze wel aan werken toe was. En het bevalt haar goed. 'Mijn eerste werkjaar was in één woord 'spannend'. Ik heb meer verantwoordelijkheden gekregen, en heel veel nieuwe mensen leren kennen. Dit werk is een echte uitdaging.'
Petra Oudeweme, KEMA
Direct al projectleider
Petra Oudeweme
Petra Oudeweme (24) studeerde in augustus 1997 af bij de vakgroep polymeerchemie en biomaterialen van CT. Sindsdien is ze projectleider bij KEMA Sustainable.
'Ik kon meteen aan het werk. Dat ging heel makkelijk. De KEMA zat ontzettend omhoog en belde naar CT of er mensen bijna klaar waren. Ik kon er zo naar toe, en werd aangenomen. Eerst als uitzendkracht, maar intussen heb ik een contract voor twee jaar.' Ze had er zin in. Het studeren had ze na vijf jaar wel gehad, en ze was nu heel benieuwd wat ze met haar kennis kon. Ze merkte dat haar studie haar goed had voorbereid op het bedrijfsleven. 'Je hebt een brede, gedegen basis waardoor je je heel snel nieuwe onderwerpen eigen kunt maken. Maar veel dingen, zoals het maken van een offerte, zul je toch door ervaring moeten leren.'
Petra heeft niet bewust voor de KEMA gekozen. 'Ik wist van tevoren niet eens wat de KEMA allemaal deed. Maar het bevalt goed. Wat ik heel mooi vind is de ligging van het KEMA-terrein op een landgoed. De KEMA kon dit terrein destijds voor het symbolische bedrag van één gulden kopen. Op voorwaarde dat het terrein zoveel mogelijk in de oorspronkelijke staat zou blijven. Alle 1100 medewerkers van de KEMA werken er.
Omdat Petra van de universiteit komt, is ze meteen projectleider geworden. Ze volgde daartoe een cursus Projectmatig Werken. Ze leidt nu een project over corosiebescherming. Om roest op materialen tegen te gaan, wordt een coating aangebracht. Deze coating is onderwerp van onderzoek. Zowel producenten, gebruikers en gemeentes hebben er belang bij.
Petra geeft toe dat er bij de KEMA een mannencultuur heerst. Maar dat is ze al gewend van haar studie. Ze heeft zelfs het idee dat er extra goed naar haar geluisterd wordt omdat ze een meisje is. Toch wordt ze wel eens vreemd aangekeken. 'Ik werk nu aan een project voor meerdere klanten. Laatst was er een vergadering, waarop ik ook iets moest presenteren. Er zaten daar allemaal mannen van rond de 40, en allemaal strak in het pak. Die waren nogal verbaasd om daar een jong meisje te zien staan.'
Het werk bevalt haar zo goed, dat ze bezig is om haar tweejarige-contract om te zetten in een vast verbintenis. 'Ik heb nu mijn eigen verantwoordelijkheden. En het zijn allemaal praktijkproblemen, zodat ik weet waar ik het voor doe. Ook hebben we een gezellig team, met allemaal jonge mensen.'
Minder leuk is dat er weinig tijd is om ingewerkt te worden. 'Je doet een opdracht voor een klant. Je hebt nauwelijks tijd om dingen te leren, want daar betaalt de klant niet voor.'
Petra heeft voornamelijk informeel contact met haar directe baas, de humanresource manager. 'We hebben geen vaste afspraken. Je kunt wel altijd bij hem binnenlopen als je hem nodig hebt. En soms komt hij langs om iets door te spreken.'
Ze is tevreden over haar eigen inbreng. 'Ik ben degene die het projectplan schrijft. De klant reikt het probleem aan, maar ik ben degene die bepaalt hoe het aangepakt zal worden. Ook kan ik zelf opdrachten initiëren.'
Goede kansen om carrière te maken in de organisatie zijn er niet. 'Dat is mijn ambitie ook niet. Ik wil geen 60 uur in de week draaien. Wel kan ik doorgroeien in het projectleiderschap, door me in een bepaalde branche te vestigen. Dat kan iets zijn voor de toekomst.'
Met de opleidingen is het goed geregeld bij de KEMA. 'Iedereen heeft een vast budget. Je kan zelf bepalen wat je daarmee wilt doen.' Het startsalaris is ruim 4000 gulden bruto. 'Daarna ga je elk jaar 2 of 3 procent omhoog. Verder heb ik 38 vrije dagen en een goede kilometervergoeding. En als je een goede prestatie levert, wordt dat meegenomen in je beoordeling.' De KEMA doet weinig aan personeelsuitjes. De borrel op donderdag en de etentjes regelt de groep zelf. Petra vindt werken leuker dan studeren. 'Ik hou wel van dat vaste ritme. Ook heb ik heel veel nieuwe mensen ontmoet, doordat de KEMA zo breed is en er veel verschillende projecten zijn. Ik heb dit jaar ontzettend veel geleerd!'
Anita van Dijk, Randstad automatisering
Niveau te laag, te snel toegehapt
Anita van Dijk
Anita van Dijk (24) studeerde vorig jaar af bij de vakgroep telematica van de faculteit EL. Ruim vijf jaar deed ze over haar studie en inmiddels werkt ze bijna een jaar bij Randstad Automatiseringsdiensten (RAD) in Zwolle.
'Het was mijn eerste sollicitatiegesprek en het was meteen raak,' zegt Anita. 'Ik kreeg een opleiding van het bedrijf en ging daarna als allround IT-specialiste aan het werk. De opleiding was wel leuk, maar eigenlijk valt deze baan me een beetje tegen.'
Wat mist ze in deze baan? 'De uitdaging. Ze verwachten dat je achter een helpdesk gaat zitten, maar dat had ik snel gezien. Het niveau is gewoon laag als je de universiteit gewend bent.'
Dat zag Randstad ook in. Ze werd steeds bij verschillende bedrijven gedetacheerd om softwareproblemen op te lossen. 'Dit is nog steeds geen uitdaging voor me, want echt interessante projecten gaan naar mensen die al veel werkervaring hebben. Voordeel is wel dat ik de situatie in andere bedrijven kan bekijken. Ik ben me nu een beetje aan het oriënteren op wat ik zoek in een baan,' aldus Anita. 'Hoe lang ik hier blijf weet ik nog niet, ik moet eerst uitzoeken wat ik echt wil.'
Wat ze belangrijk vindt is in elk geval een flinke uitdaging, goede opleidingsmogelijkheden en een gezellige werkplek. Bij RAD werkt ze meestal individueel aan een opdracht. Een groepsproject spreekt haar meer aan. Geld is natuurlijk ook belangrijk, maar doet minder ter zake, zegt ze.
Positief aan RAD vindt ze de opleidingsmogelijkheden. Eén keer in de zes weken komt haar accountmanager langs voor een gesprek. 'Als je een cursus wilt doen regelt hij dat. RAD betaalt de opleidingen, maar schrijft deze af over een paar jaar. Verlaat je het bedrijf in die tijd, dan moet je een deel van het budget voor je rekening nemen. Als je echter voor een bedrijf gaat werken dat ook belang heeft bij die opleiding, dan bestaat de kans dat de nieuwe werkgever de studieschuld overneemt.'
Verder regelt de accountmanager projecten voor haar en kan ze bij hem terecht met vragen of klachten. De begeleiding van projecten valt niet onder zijn taken. Bij moeilijkheden met een project richt Anita zich tot de klant zelf of vraagt ze haar collega's om raad.
Op het werk ziet ze haar collega's 'helaas' maar weinig, vanwege de individualiteit van veel projecten. 'Maar er zijn wel veel personeelsuitjes,' vertelt Anita. 'Een familiedag, kerstdiner en formele en informele bijeenkomsten. We zijn laatst bij wijze van informele meeting gaan karten met een heel stel. Daar hoor je hoe het reilt en zeilt in het bedrijf, en wat je collega's doen, want iedereen zit toch op zijn eigen project.'
Anita vindt niet dat ze 'echt veel' geld verdient, maandelijks 3200 gulden. Maar ze rijdt wel een auto van de zaak, een Opel Corsa. Bovendien zijn de secundaire arbeidsvoorwaarden best goed, vindt ze. 'Er zijn spaarregelingen via het bedrijf, er is een winstuitkering en op Koninginnedag kregen alle werknemers zomaar 100 gulden uitgekeerd. Nu hangt die winstuitkering af van je brutosalaris, maar dat gaat veranderen. Het is al door de OR dat dit gaat afhangen van je prestaties. Bij een goede prestatie word je dus nog eens extra beloond,' vertelt Anita.
Deze prestaties worden twee keer per jaar met de manager besproken tijdens een beoordelings- of functioneringsgesprek. Op het functioneringsgesprek wordt aan de hand van geleverde prestaties een salarisverhoging bepaald. 'In principe krijgt je één keer per jaar salarisverhoging.'
Terugkijkend op het afgelopen jaar vindt Anita dat het allemaal anders gelopen is dan ze had verwacht. 'Ik raad iedereen aan geen overhaaste beslissingen te nemen. Kijk eerst goed rond voor je een baan aanneemt. Ik vind dat ik een beetje te snel heb toegehapt toen RAD me deze baan aanbood.' Studeren was leuk, maar werken valt zeker niet tegen. 'Ik wil meer niveau in m'n werk. Meer de internet-kant op. En hoewel ik graag in het oosten zou blijven, of in het noorden, waar ik oorspronkelijk vandaan kom, denk ik toch dat ik in de toekomst in de Randstad terecht zal komen. Daar zijn toch meer banen in de IT te vinden.'
