Zoals de muziek altijd belangrijk voor hem was in zijn tijd als natuurkundige, zo was de natuurkunde voor hem belangrijk in zijn tijd als orkestdirecteur. Toen de positie van faculteitsdirecteur vacant werd binnen de faculteit Technische Natuurkunde aan de Universiteit Twente, was Peter een van de sollicitanten en kort daarna ook faculteitsdirecteur. Het was tijdens zijn kennismakingsronde door de leerstoelen van de faculteit, dat zich een eerste uitermate interessant gesprek ontwikkelde, onder meer over hoe je administratie en beheer als ondersteuning voor onderwijs en onderzoek kunt opzetten en over 'local heroes' en 'Scheinriesen'. Het bleek geen goedkoop praatje: binnen de kortste keren waren faculteitsbureau en -administratie niet meer te herkennen. En op de bureaus van de faculteitssecretaresses vond er een stille revolutie plaats: op faculteitskosten iedere week bloemen. Jammer, dat Peter in deze tijd niet alle plannen kon realiseren, langere tijden van ziekte maakten het niet mogelijk. Tijdens mijn onderhandelingen met de faculteit TN en het CvB over de invulling van het vakante directeurschap Centrum voor Materialenonderrzoek (CMO) werd ik positief verrast toen de penvoerende faculteit TN Peter als zakelijk directeur voorstelde. Samen hebben Peter en ik vervolgens het CMO gereorganiseerd en hiervan een modern onderzoeksinstituut gemaakt, met toponderzoek en een goed functionerend centraal laboratorium. Samen organiseerden wij een Europees Netwerk voor Materiaalkunde - de internationale inbedding van het CMO in de rij van topinstituten in Europa in de materiaalkunde van dunne lagen. Peter was de alom geaccepteerde contactpersoon voor Twente, en zijn vriendelijke en zakelijk competente manier bezorgde hem vrienden op vele plaatsen in Europa.
Toen door fatale besluiten binnen de UT en de landelijke ontwikkelingen duidelijk werd dat er om politieke redenen grotere onderzoeksinstituten gevormd moesten worden, was Peter wel bereid de nodige administratieve ondersteuning te geven, maar zijn hart was er niet bij. De korte afstand naar de betrokkene, de onderzoeker, was belangrijk voor hem en hij vreesde dat de goede menselijke sfeer, die zo nodig is in creatieve processen volgens zijn ervaring als orkestdirecteur, niet kon worden gerealiseerd in grote organisaties.
Zijn laatste reis begin december bracht hem naar Boston naar de jaarlijkse MRS-meeting waar hij op de hoogte wilde blijven van nieuwe ontwikkelingen, waar hij bijdragen vanuit het CMO in Twente begeleidde en met leden van het Europees Netwerk voor Materiaalkunde sprak. Zijn ziekte en zijn overlijdenkwamen totaal onverwacht.
Met Peter verliest het CMO zijn zakelijke directeur midden in het fusieproces met MESA, de Universiteit Twente een creatief en hooggeaccepteerd medewerker die menselijkheid in de organisatie voorop stelde, de CMO-medewerkers een hooggewaardeerde chef, en ik een goede vriend. Erg jammer, dat de plannen die wij samen gemaakt hadden voor 1999 nu niet meer samen met jou door kunnen gaan, Peter. Wij zullen je 'wissendes Lõcheln' en warme menselijkheid erg missen.
