Een breed toegankelijke databank met informatie over onderwijsvernieuwing kan universiteiten en hogescholen helpen om hun opleidingen studeerbaar te houden. Maar steun van de overheid zit er niet meer in.
Dat zei minister Hermans vorige week nadat hij het rapport in ontvangst had genomen van de commissie-Wijnen. Deze Maastrichtse onderwijsvernieuwer beoordeelde de afgelopen jaren precies drieduizend plannen voor beter onderwijs, ingeleverd door hogescholen en universiteiten. Daarvoor kregen die 500 miljoen gulden uit het studeerbaarheidsfonds van oud-minister Ritzen. Zelf staken ze er een kleine 200 miljoen in.
Wijnen is bang dat het 'elan' dat het fonds teweeg heeft gebracht 'spoedig vervaagt' nu het geld op is. Daarom zou het goed zijn als vernieuwingsplannen in een breed toegankelijk bestand worden opgenomen. Een goed idee, vindt Hermans. 'Dan hoeft het wiel niet steeds opnieuw uitgevonden te worden.'Maar voor een nieuw fonds voelt hij niets. Waarom niet?
'Omdat ik er geen geld voor heb. Het studeerbaarheidsfonds was bedoeld als eenmalige impuls, als aanjager van vernieuwingen. Als je elke keer als je iets aanjaagt verplicht wordt daar ook mee door te gaan, dan zou er weinig gebeuren in dit land. Die impuls moet wel een structurele doorwerking krijgen. Maar ik denk dat de omstandigheden daarvoor gunstig zijn: er is een cultuuromslag tot stand gebracht.'
Zijn er geen waarborgen nodig dat die cultuuromslag ook beklijft?
'Nee, de zorg voor studeerbaarheid is de verantwoordelijkheid van de universiteiten en hogescholen. Daarnaast zullen ook studenten studeerbare programma's eisen. Als opleidingen de zaak weer laten inzakken, zullen ze te maken krijgen met de concurrentie van anderen. Dan zullen studenten stemmen met de voeten, dan zullen ze op zoek gaan naar een universiteit of
hogeschool die wél werk blijft maken van studeerbaarheid.'
U gaat ervan uit dat opleidingen ondanks bezuinigingen hun
onderwijs op peil kunnen houden, en dat studenten steeds
bewuste keuzes maken. Dat is allebei nogal twijfelachtig.
'Met dat laatste ben ik het zeker niet eens. En met dat eerste trouwens ook niet. Ik verwacht dat de relatie tussen student en instelling in de toekomst steeds hechter wordt. Studenten zullen steeds meer vragen om flexibel en gedifferentieerd onderwijs. Die behoefte bestaat nu al, dat blijkt ook uit de reacties op mijn plannen voor flexibeler studiefinanciering. En studenten zijn mondig genoeg om eisen te stellen aan hun onderwijs.'
Minister Hermans:
