EWI moet ongeveer dertig fte bezuinigen om aan die twee miljoen te komen, een tekort dat de afgelopen drie jaar structureel was. Volgens Mouthaan zal er in wetenschappelijke functies en activiteiten worden gesnoeid. Functies die niet onmisbaar zijn voor onderwijs en waarvan het onderzoeksveld onvoldoende of niet is ingebed in het instituutsonderzoek worden opgeheven. `Komen we dan tot voldoende bezuinigingen, was de vraag', legt Mouthaan uit. `Dat bleek zo te zijn. Gelukkig kunnen we daar met relatief beperkte ingrepen toe komen.'
Het is, benadrukt hij, beslist geen diskwalificatie van de betrokken wetenschappers. `Wetenschappers doen dingen waar ze goed in zijn en die ze leuk vinden. Je moet op een gegeven moment als faculteit wel kijken waar jij goed in bent en daarop focussen. We moeten inkrimpen en dit is een puur zakelijk criterium.'
Het fundament van de faculteit EWI zal door de reorganisatie niet aangetast worden, zegt hij. `Er is geen enkele inhoudelijke reden om aan de structuur van de faculteit te morrelen. We hebben in de laatste anderhalf jaar vier Vici-prijzen in de wacht gesleept en de opleidingen scoren vrijwel zonder uitzondering heel goed tijdens visitaties; sommigen behoren tot de beste in hun soort. Er zijn maar weinig faculteiten die dat kunnen laten zien.'
De tekorten bij EWI zijn ontstaan door de nieuwbouw en de financiering die niet in de pas loopt met de prijsstijgingen, aldus de decaan. Ook is veel geld ingezet voor nieuw onderzoek en blijft de instroom van studenten een punt van zorg. `We zouden veel rijker zijn als we meer studenten enthousiast kunnen maken voor de opleidingen die we aanbieden.' EWI gaat daar sterk op inzetten.
Hoewel Mouthaan gedwongen ontslagen `niet helemaal te vermijden' acht, verwacht hij dat een groot deel van het te bezuinigen aantal fte's via (`gestimuleerd') natuurlijk verloop te realiseren valt.
De werkdruk - onlangs bleek uit een tevredenheidsonderzoek dat (ook) EWI-medewerkers die als hoog ervaren - zal met de reorganisatie eerder toe- dan afnemen, realiseert ook Mouthaan zich. `Het zal ongetwijfeld leiden tot reacties als: verrek, dit krijg ik er ook nog bij. Maar waar het om gaat is: is het op te vangen? Ik denk het wel. Een hoge werkdruk is niet erg, een te hoge werkdruk wel. Daar moeten we voor waken.'
