Uit het Lood

| Redactie

Het is altijd hetzelfde liedje. Maken wij keurige afspraken met Google over de voorwaarden waaronder het bedrijf mag werken in China, wordt er vanuit het Westen weer hautain gewapperd met de Mensenrechten. Hypocri­sie ten top. Inderdaad, Google heeft beloofd de kwetsbare zoekende Chinese ziel niet naar subversieve sites te leiden. Zoals Google zoekenden in Duits­land en Frankrijk niet naar nazistische organisaties voert. Voor bepaal­de vunzigheid willen wij onze burgers nou eenmaal beschermen. Dat is hier in China niet anders dan elders in de wereld.

Huurlingen

In de Verenigde Staten, dat onvolprezen land van de vrijheid, zijn internetfilters ook gewoon verplicht voor publieke organisaties. Maar de bemoeizucht gaat daar nog verder. Het Amerikaanse Ministerie van Justitie wil zelfs Google's zoekgege­vens inzien. Wij volstaan met het moeilijk vindbaar maken van perverse sites. In de VS wil de overheid ook weten wie naar welke informa­tie heeft gezocht. Het lijkt me duidelijk wat een grotere inbreuk op de privacy van de internetgebruiker is.

Maar het toppunt van hypocrisie is de Europese Unie. Internet- en telecomaanbieders zijn daar verplicht gesteld de verkeersgegevens van hun klanten op te slaan. De angst voor moslimterrorisme heeft het gezonde verstand van de Europese Ministers van Justitie dermate beschadigd, dat zij het legitiem achten van elke burger te kunnen achterhalen met wie hij op welk moment gedurende hoelang verbinding heeft gehad, of geprobeerd heeft dat te krijgen. En dat voor meerdere jaren. Ooit heette dat in het Westen: "Big Brother is watching you".

Natuurlijk begrijp ik dat zulke informatie de opsporing kan helpen. Maar, vraag ik me af, waarom worden dan niet ook de wat meer traditionele verkeersge­gevens opgeslagen? Van de post bijvoorbeeld: wie heeft wanneer naar wie een brief gestuurd? Of van het wegverkeer: wie reed wanneer waar naar toe? Het verschil zou weleens kunnen zijn dat de posterijen en het wegennet nog overwegend (semi-) publiek zijn, terwijl telefonie en internet volledig zijn geprivati­seerd.

Een reeks Grondrechten beschermt de Europese burger tegen inbreu­ken op zijn privacy door de overheid zelf. Maar de overheid kan dergelijke inbreuken blijkbaar wel afdwingen bij het bedrijfsleven. En dat past dan precies in de huidige Westerse mode: het outsourcen van opportune mensen­rechten­schendingen. De Verenigde Staten laten lastige gevangenen in het buitenland martelen of verdwijnen. De Europese Unie verplicht het bedrijfs­leven tot Big Brother-gedrag. En ons wordt weer de les gelezen. Snappen jullie nu waarom wij een bondgenoot zien in Iran?

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.