Skireis
Onze collega, wij mogen wel zeggen een doorgewinterde journalist, heeft zich vorige week opgegeven voor de wintersportdag van personeelsvereniging UT-Kring. De reis zou per bus naar het Duitse Züschen gaan.
Het was de bedoeling om het nuttige met het aangename te verenigen. Een dagje skipret en een mooi verhaal over gekneusde ribben op de koop toe. `Het gaat bergafwaarts met de UT', zo luidde de werktitel van het beoogde artikel.
Enfin: het werd allemaal nog mooier. Vrijwel meteen nadat hij zich had opgegeven belde de reisleiding van de UT-Kring. Of hij goed kon skiën? Nu is bescheidenheid onze collega vreemd, dus een overmoedig ja was zijn antwoord. Mooi, klonk het aan de andere kant van de lijn. Of hij dan en passant ter plaatse ook even een skiles voor het deelnemende universiteitspersoneel zou willen verzorgen. Onze collega kon zijn geluk niet op. Dat zou me toch een mooi verhaal opleveren voor de krant. Hij als skileraar én verslaggever naar Züschen!
Sindsdien praat hij nergens anders over. Hij weet natuurlijk dat skileraren een bepaalde populariteit genieten onder het vrouwvolk. Welke dame laat zich niet graag oprapen door een blonde god met staalblauwe ogen? Onze collega hoopt dat het skileraarschap ook van hem een magneetje maakt waar de dames willoos naar toe worden getrokken. Kortom: hij verheugt zich zeer.
Tot gisteren het ontluisterende bericht binnenkwam. De skireis, die gepland stond voor vandaag, gaat niet door. Er hebben zich teveel personeelsleden teruggetrokken, zo luidt de toedracht. Er bestaat wel een kansje dat bij voldoende animo later deze maand alsnog een bus kan vertrekken.
Doe het voor onze collega.
Hij is in diepe rouw.
Wij smeken u.
Mest
Wie: prominente UT'ers
Wat: aan het mestscheppen
Waar: de moestuinen op de campus
Wanneer: een prachtige zaterdagmorgen in februari.
HZ: `Hé Anne! Jij ook hier?'
AF: `Dag Henk, natuurlijk ben ik van de partij.'
HZ: `Waar is Kees?'
AF: `Die heeft in Wageningen al genoeg mest gezien.'
HZ: `Ik had ook niet zo'n zin. Zou liever op Texel zitten.'
AF: `Deed Frans hier ook niet altijd aan mee? Dan moet je wel hé?'
HZ.: `Klopt.'
AF: `Plakje krentewegge of een vers gebakken pannenkoek?'
HZ.: `Allebei.'
AF: `Ik blijf me over je verwonderen.'
HZ: `Als je dat maar niet in die notitie van je zet.'
AF: `In Maastricht hoefde ik echt niet met een kruiwagen mest te sjouwen.'
HZ: `Dat is de charme van het Twentse platteland moet je maar denken.'
AF: `Au! Mijn rug. Die K..kruiwagen ook!'
HZ (gniffelend): `Je bent ook zo fijntjes gebouwd...'
Wie denkt dat bovenstaande een verzinseltje is, heeft het helemaal mis. Zaterdag 11 februari houdt de Biologische Tuinvereniging Drienerlo namelijk weer haar mestkruidag. De vereniging bestelt jaarlijks een gigantische mestberg om de campusmoestuinen te bemesten. Alle leden helpen dan een dagje mee om met kruiwagens de mest naar de tuinen te brengen, waaronder ook prominente UT'ers. Naast hard werken, is het vooral een gezellige bijeenkomst met krentewegge en pannenkoeken.
Noteer het in uw agenda.
