Het artikel in de vorige editie van UT-Nieuws over de sociale intelligentie van de UT-studenten (UT'ers ook sociaal meest intelligent) bracht mij een ervaring in herinnering die de kop van dat artikel lijkt te rechtvaardigen en die ik daarom graag overbreng.
Als decaan van CT had ik ingevoerd dat ik tijdens de voorlichtingsdagen na de lunch een gesprek had met de ouders, terwijl de scholieren intussen een gesprek hadden met studenten en medewerkers. Tijdens zo'n gesprek in 1986 (kort vóór mijn pensionering) vroeg een van de ouders mij welk van de CT-opleidingen aan de drie technische universiteiten (toen nog hogescholen genaamd) naar mijn mening de beste was. Op dergelijke vragen stelde ik altijd dat de opleidingen gelijkwaardig zijn, maar dat per vak er natuurlijk wel verschillen zijn. Zijn reactie was: `Ik zal het u maar vertellen, ik ben recruiting officer bij Shell en ons bevallen de Twentse studenten het beste'.
Later in dat jaar was ik bij een door Alembic georganiseerde bijeenkomst, waar een der directeuren van Shell het woord voerde. 's Avonds bij de maaltijd zat ik toevallig tegenover hem en ik vertelde wat zijn recruiting officer had gezegd. Zijn reactie was kort en bondig: `Ja, dat is ook zo'.
Ik ben er nog steeds van overtuigd dat de hoge participatiegraad aan het studentenleven, dat mede door de campusopzet wordt bevorderd, de sociale capaciteiten van de Twentse studenten verhoogt en dat dat het verschil maakt.
J. Schuijer,
oud-campusdecaan en emeritus hoogleraar
