Resultaat
Deze statistieken zijn interessant wanneer je ze met elkaar in verband brengt. Elementaire kansberekening. Als één embryo een slaagkans van 21% heeft, dan verwacht je met twee embryo's niet 40 maar 38% zwangerschappen. Dat is uitgaande van een onafhankelijke slaagkans, wat geen redelijke aanname is. Je zou een positief verband verwachten. Als de baarmoeder er geen zin in heeft, vindt geen enkele embryo een warm nest in haar. Met twee embryo's zou de slaagkans bij gevolg juist kleiner dan 38% moeten zijn en het percentage tweelingen groter dan 21.
Als de gepubliceerde resultaten juist zijn - en waarom zouden wij daaraan twijfelen? - dan is er sprake van een negatief gecorreleerde slaagkans. Blijkbaar zijn er embryo's die het niet redden als ze in hun eentje worden teruggeplaatst, maar die wel uitgroeien tot een wolk van een baby wanneer ze naast een stervend broertje of zusje worden gelegd. Viercellige kannibaaltjes, die groeien door hun nestgenoten leeg te zuigen. Dat verschijnsel zien we wel meer in de natuur.
De Maastrichtse resultaten zijn consistent met 47,5% onwillige baarmoeders, 40% in gastvrije baarmoeders zelfstandig succesvolle embryo's en 11% kannibaaltjes. Dat opent mogelijkheden voor alternatieve terugplaatsstrategieën. Wie bij een IVF-behandeling naast een kwalitatief goede embryo ook een zwak exemplaar terugplaatst, vergroot de kans op een zwangerschap van 21 naar 27%. En dat zonder noemenswaardige kans op een tweeling met alle nare complicaties van dien. Pure winst dus.
Niettemin wil ik pleiten voor voorzichtigheid. Want wie garandeert dat die kannibalistische embryo's na hun geboorte niet uitgroeien tot klootzakken die blijven parasiteren op hun omgeving? Jarenlang hebben de IVF-klinieken meerdere embryo's teruggeplaatst. Zeker 35% van de hieruit geboren eenlingen moet zo'n parasiet zijn. Ervaren we de gevolgen van deze praktijk nu dagelijks in onze verharde maatschappij? Dat lijkt me een belangrijke vraag voor sociologen. Van IVF naar TBS. Uit een kliniek zijt gij gekomen en naar een kliniek zult gij wederkeren. Aanvullend onderzoek is dringend vereist.
