Hoofd Facilitair Bedrijf Tom Koppen die met zijn dienst - en met assistentie van ITBE - het beveiligingsproject trekt, spreekt van een gigantische uitdaging. `We streven optimale veiligheid na. Met het oog op een calamiteit en de daaraan gekoppelde hulpverlening willen we precies weten hoeveel mensen en wie zich in een bepaald gebouw bevinden. Dat lukt nu niet goed omdat in veel gevallen meerdere mensen op één pasje naar binnengaan. Dat mocht al niet, maar we gaan er nu strikt op toezien dat de toegangsregels worden nageleefd.'
Koppen laat weten dat UT'ers die zichzelf met hun nieuwe persoonsgebonden pasje toegang verschaffen tot hun gebouw en daarbij ook anderen binnenloodsen zonder dat te melden aan de hoofdportier, de volgende dag al worden gestraft met blokkering van hun kaart. `Ze krijgen een e-mailtje en worden verzocht zich te melden voor een gesprek. Het gaat er niet om ze hard te treffen, maar om gedragsverandering. Er zullen best wel mensen zijn die zich in hoge mate zullen storen aan de nieuwe opzet, maar we hopen op begrip. En zoveel wordt er niet gevraagd. Het gaat puur om hun veiligheid en die van anderen.'
Tachtig camera's om bewegingen bij de ingang te registreren, extra apparatuur in het Seinhuis en een database die hangt aan het separaat van het campusnetwerk draaiende securitynet, moeten er voor zorgen dat zondaars meteen in de kraag worden gevat.
Koppen: `We hebben dit project in fasen uitgevoerd. We zijn binnenkort de best beveiligde universiteit van Nederland buiten kantooruren.' Als succesfactoren noemt Koppen de reeds bestaande structuur, de hoogwaardige technologie van de UT, haar kleinschaligheid en het feit dat het Facilitair Bedrijf alle partners in het project - zoals het Reserveringsbureau en de dienst Beveiliging - overkoepelt. De gebouwen die niet bij de operatie zijn betrokken zijn Vrijhof, Bastille en het Sportcentrum, die alle tot `s avonds laat een bemande receptie hebben. Voor deze gebouwen is dus geen pasje nodig. Het Capitool dat buiten de campus ligt, heeft een eigen beveiligingsstructuur.
Het nieuwe, zogenaamde proximitypasje is volgens Koppen veel gebruiksvriendelijker dan het oude exemplaar. Het hoeft slechts - vanuit de portemonnee - tegen de kaartlezer te worden gehouden. Overdag blijft de situatie hetzelfde: alle gebouwen zijn openbaar en vrij toegankelijk. `Dat willen we graag zo houden. We zien geen heil in van die tourniquetten (draaideurtjes, red.) en het daarna nog eens tonen van pasjes, zoals bij hbo-instituten het geval is. Waar we nog wel verder aan gaan werken is de toegang tot de zogenaamde binnenschil: laboratorium- en andere onderzoeksfaciliteiten die indien gewenst een beperkte toegangsmogelijkheid krijgen.'
Ook gebouw de Waaier krijgt een nieuwe kaartlezer.
