Veilig opgeborgen in University City
Voor mijn vertrek naar Philadelphia ging ik er vanuit dat ik erg op mijn veiligheid moest letten. De eerste dag keek een collega me dan ook indringend aan. `Let heel erg goed op jezelf, want Philadelphia is hartstikke gevaarlijk, net als iedere andere grote stad in de Verenigde Staten. Gemiddeld wordt er in Philadelphia elke dag een moord gepleegd!' Nu, één maand verder, neem ik de waarschuwingen met een flinke korrel zout, want Amerikanen zijn niet gek. Die hebben de veiligheid uitstekend geregeld. Ik voel me in Philadelphia veiliger dan in Amsterdam!
The International House, het studentencomplex waar ik dit jaar zal wonen, huisvest vierhonderd internationale studenten en ligt in het grandioze University City waar 40.000 studenten sporten, studeren en uitgaan. Op het terrein bevindt zich zowel de campus van de University of Pennsylvania als die van de Drexel University. Overdag is het dan ook een gezellige drukte. Hordes studenten lopen wedijverend langs The International House, op weg naar college. Het park is een gigantisch sportief gebeuren. Op ieder tijdstip zie ik daar studenten hardlopen of American football spelen.
Rond de schemering verandert de University City in een waar fort. Als ik `s avonds met de metro thuiskom, geeft het me een goed gevoel om zoveel blauw op straat te zien. Beide universiteiten beschikken namelijk over een eigen politiemacht dat met vergaande bevoegdheden optreedt. Een vuurwapen behoort daarbij tot de standaarduitrusting en de agenten mogen ook arrestaties uitvoeren. De geweldige bezoekjes aan de kroegen van University City brengen me in een jofele stemming. Over mijn veiligheid hoef ik dan echt niet in te zitten. De sfeer is ontspannen, heel anders dan de agressieve sfeer die ik van te voren verwachtte.
Tot nu toe is de donkere kant van de maatschappij, de hoge criminaliteitscijfers en de getto's, een ver-van-mijn-bedshow. Op straat ben ik nog geen ongure types, junks of alcoholisten tegengekomen. Eén keer heb ik de fout gemaakt om een route af te snijden. In het zijweggetje struikelde ik zowat over de zwervers die daar languit tussen het straatvuil lagen. Verder rijd ik dagelijks met de trein door een achterstandswijk, die er bij ligt alsof het een wijk in een derde-wereldland is. Van deze `ver-van-mijn-bedshow' ervaar ik geen last. Ik voel me hier dan ook erg veilig, veiliger dan in Amsterdam!
Enkele kilometers buiten de University City kampt de Temple University met een groot veiligheidsprobleem. Enkele gebouwen liggen midden in een achterstandswijk en daar gelden nog steeds de wetten van de jungle. Vanaf het moment dat studenten daar hun auto verlaten lopen ze het risico beroofd te worden. De universiteit redt het niet met een vergelijkbaar beleid als dat van de University City en gaat daarom nog een stap verder. `Geüniformeerde bodyguards' zijn gratis beschikbaar voor iedereen die zich niet veilig voelt en toch colleges wil bezoeken. De telefoonnummers van de bewaking zijn bij iedere student bekend. Dat vind ik toch zo'n achterlijk idee. Kan je het je voorstellen dat dit ook op de UT nodig is? Dat je niet eens veilig van de Horst naar de Zilverling kan lopen? Dat de campuswacht gebeld moet worden om zonder kleerscheuren bij je college aan te komen? Absurd gewoon, ik ben blij dat ik in de University City woon, waar ik veilig opgeborgen ben!
Joris aan het werk.
University City by night.
