Sisser
Het Enschedese studentenhuis Huize Beurd stapt samen met het Anti-Discriminatiebureau Overijssel naar de Commissie Gelijke Behandeling.
Aanleiding is de advertentie van Huize Beurd die overal in het centrum van Enschede te bewonderen viel. Huisgenoot gezocht stond er in vette letters.
Dat niet alleen natuurlijk, anders had het ADB niet ingegrepen. Nee, de toevoeging (in kapitaal, met uitroeptekens aan weerszijden) `no foreign students - no AKI-students' was het bureau in het verkeerde keelgat geschoten.
Een aangifte was het resultaat.
Op advies van de politie proberen de twee partijen nu de Commissie Gelijke Behandeling tot een uitspraak te verleiden.
Diezelfde commissie oordeelde deze week dat een moslima die mannen geen hand wil geven toch toegelaten moet worden tot een opleiding voor onderwijsassistent.
Als de vrouw van haar geloof geen fysiek contact met mannen mag, dan moet het schoolbestuur dat accepteren, vindt ze. Immers, een vriendelijke hoofdknik volstaat ook.
Iemand uitsluiten omdat ze op basis van een bepaalde religie een bepaalde handeling niet wenst te verrichten, dat is discriminatie. (Overigens oordeelde de commissie in 2002 dat een school een conciërge mocht weigeren omdat hij weigerde vrouwen een hand te schudden. Waarom dat wel mocht? Handenschudden hoort bij dat vak!)
Maar goed, deze uitspraak biedt perpectieven.
Hoewel wij een broertje dood hebben aan racisten en AKI-haters, zijn wij van mening dat achter de ongenuanceerde woorden van de balletjes van Beurd geen vreemdelingenhaat of kunstenaarsweerzin schuilgaat.
Vandaar een geheel gratis en belangeloos juridisch advies van onze redactieadvocaat: verklaar voor de commissie dat je religie je verbiedt in één huis te wonen met AKI-knutselaars en buitenlandse studenten.
Wedden dat de zaak met een sisser afloopt?
Dierenleed
Deze week bereikte de redactie het bericht dat het alom bekende huiskonijn Flokkie is overleden. Droevig natuurlijk, vooral voor de zes bewoners van Matenweg 22-106. Je hebt een band met zo'n beestje, je deelt er lief en leed mee. Dat knagende gevoel zal nog wel even duren. Want wees nou eerlijk, je neemt niet zomaar een nieuw konijn. Dat doe je niet.
Al dat huisgedierte behoort al vanaf het begin van deze universiteit - in september 1964 betrok de eerste lichting studenten haar campuskamer - tot het meubilair van de campus. Slangen hebben we nog nooit gesignaleerd, spinnen of apen ook niet. Wel een paar goud- en andere vissen. Ook zien we soms een verdwaalde parkiet voorbij schieten, of een hond op drie poten. Maar het zijn toch vooral de poezen die de dienst uitmaken. Bij de ene flat is zo'n kat het sluitstuk van de begroting, bij de andere wooneenheid eet het diertje gewoon mee aan tafel, zij het zonder mes en vork. En zo hoort het.
Maar nu komt het: moeten al die bonte, zachte viervoeters aan Calslaan-oud meeverhuizen als hun baasjes volgend jaar zomer verkassen naar nieuw te bouwen flats elders op de campus? Kan dat wel, een poes op negen hoog? Is er gedacht aan een kattenliftje? Niet nodig, denken we. De alpinistenvereniging krijgt toch een oefenklimwand tegen de hoogste flat? Nou, laat die katten dan gewoon mee naar boven klimmen. En naar beneden. Nog gezellig ook.
