De kern van het probleem zit `m in het Duitse Abitursystem. Scholieren kiezen in Duitsland vier vakken (van de tien) waar ze eindexamen in doen: twee zogenaamde Leistungskurse, prestatievakken (tweeëneenhalf jaar lang zes lesuren per week) en twee gewone Abiturkurse. Die vier vakken moeten drie disciplines vertegenwoordigen: taal, bèta en een `zachte' wetenschap. Het vierde vak is vrije keuze. In de overige zes vakken doen ze geen eindexamen, maar ze volgen die wel tot het eind. De crux is dat de UT voor bepaalde studierichtingen bepaalde vakken eist als Leistung- of Abiturkurs.
Matthias Wessling, hoogleraar membraantechnologie, kaartte het probleem aan bij het college. Want, stelt hij, die eisen zijn vaak te zwaar en daardoor loopt de UT gemotiveerde, ambitieuze bètastudenten mis. `Eén ding is zeker: een Duitse student die zich bij ons wil inschrijven, doet dit niet omdat hij of zij dat een makkelijke manier vindt om een academische graad te ontvangen. We hebben met jonge ambitieuze mensen te doen. Die moeten we helpen, niet frustreren met zware toelatingseisen die in Duitsland niet bestaan.'
`Het probleem ligt nu in zijn volle omvang op tafel', reageert Flierman. `Voor het eind van de maand moet het geregeld zijn. We realiseren ons dat dat extra werk betekent voor de faculteiten, maar dat moet dan maar. De ervaring overall is dat Duitse studenten hele goede studenten zijn; harde werkers die het niveau omhoog trekken.' Hoe, daar gaat hij de komende weken over praten met de decanen.
De Radboud Universiteit in Nijmegen heeft haar toelatingseisen al naar beneden bijgesteld, vertelt Flierman. `Studenten die in Duitsland hun eindexamen gehaald hebben, mogen daar gaan studeren. De keerzijde is wel dat je een groter risico loopt op uitval. Zeker wanneer scholieren eigenlijk niet het goede pakket hebben gehad.'
De Nederlandse wet biedt universiteiten veel ruimte om die eisen aan te passen. Flierman: `Maar je bent jezelf natuurlijk te stom af wanneer je die lat te laag legt.'
Hij wijst erop dat Nederland de European Convention on the Equivalent of Diplomas heeft ondertekend. `Dat houdt in dat de toelatingseisen die gelden in het thuisland ook in de buurlanden gelden. Het zou zelfs kunnen betekenen dat we ten onrechte Duitse studenten hebben afgewezen.'
CASUS, zie artikel elders in UT-Nieuws
