Soms werkte hij met acteurs, maar nog leuker vond hij het als hij er in slaagde om met de medewerkers van een bedrijf of met studenten en docenten tot een levensechte registratie te komen. Collega's uit de videowereld herkenden zijn producten steevast als een 'echte Dolf Heiligers'. Oog voor detail en naturel in beeld brengen waren enkele kenmerken. Eén zo'n filmpje schoot hij in zeer korte tijd op de UT en op enkele VO-scholen in de regio. Het leverde de UT de eerste onderwijsemancipatieprijs op in 1997. In hetzelfde jaar werd een productie over teleleren bij de jaarrede van de UT gebruikt.
In ons team was hij aimabel en ondanks de regelmatig terugkerende organisatieperikelen de rust zelve. Hij had evengoed een duidelijke mening, die hij op gepaste momenten inbracht. Dolf wist de technologie goed bij te houden. Waar eerst nog met grote camera's, reportagewagen en studio werd gewerkt, kon men hem bij latere producties aan het werk zien met compacte camera's en montage op de personal computer. Distributie verschoof van beeldplaten naar dvd en Internet. Het vakmanschap bleef onverminderd herkenbaar in zijn producten.
In 2005 ging Dolf Heiligers met FPU. We hadden echter de afspraak dat hij nog een `paar mooie dingen' zou maken. Hij hield zijn kamer en apparatuur en draaide nog in een paar projecten mee. Daarom toen geen afscheid. Lichamelijke tegenspoed gooide echter roet in het eten. We missen Dolf en zijn inbreng. Er ligt nog werk van Dolf `op de plank'. We zullen ons best doen daar nog een echte `Dolf Heiligers productie' van te maken. We wensen zijn vrouw, broer, zus en overige familie veel sterkte.
