Foto 1: Bernke toont de mal waarmee de scaffold, de ondergrond waarop cellen gekweekt worden, gemaakt wordt. `Als je goed kijkt, dan zie je een patroon. Dat hebben we zelf ontwikkeld en geëtst in de cleanroom van Mesa+. Op deze mal zie je kanaaltjes, waarmee we de cellen `dwingen' in een bepaalde vorm en richting te groeien om zo het juiste weefsel te maken.' (Foto's: Maurits Diephuis)
Foto 3: Meteen daarna verdwijnt de mal met het uitgestreken polymeer in een bakje water. Het polymeer wordt vast en laat los. Wat overblijft is, oneerbiedig gezegd, een stukje plastic van een honderdste millimeter dik. Hierop wordt straks celmateriaal gekweekt waarbij gebruik wordt gemaakt van de faciliteiten van de locatie van de onderzoeksgroep PBM in Bilthoven.
Foto 5: Een `fotoalbum' bevat alle scaffolds die MÃriam en Bernke in de afgelopen tijd gemaakt hebben. Bernke: `Hoeveel het er zijn? Heel veel. Dit is de tweede map.' MÃriam: `We bewaren alles in twee- of drievoud. Wanneer je later verschil ziet in de manier waarop weefsel zich ontwikkeld, kun je kijken waarom dat is gebeurd. Is een afwijking standaard of vindt-ie alleen plaats op een bepaalde scaffold?'
Foto 7: MÃriam wijst op de monitor. `De cellen groeien goed, want je ziet veel blauw. Na verloop van tijd zal bijna het hele oppervlak blauw zijn. Dat betekent dat ze zich goed gedeeld en vermenigvuldigd hebben.' Bernke: `En de kanalen goed volgen. Dus, of de scaffold goed is. Hier werkt het goed op, dus ga je met deze scaffold de diepte in.' Tot op heden hebben alle cellen het overleefd. Lachend: `Alleen van MÃriam is er één overleden.'
