De medische wetenschap kan steeds nauwkeuriger ingrijpen op molecuulniveau, maar de `nanodeeltjes' die daarvoor gemaakt worden, kunnen schadelijk zijn. De Gezondheidsraad bepleit daarom `gepaste zorgvuldigheid'.
Een `nanometer' is de naam voor één miljardste meter. Dat komt neer op ongeveer tien atomen naast elkaar. Nanodeeltjes zijn dus zo klein, dat ze op molecuulniveau kunnen werken. Dat is toepasbaar in de computertechnologie en cosmetica, maar ook steeds meer in de medische wetenschap. Naast alle voordelen ziet de Gezondheidsraad echter ook gevaren.
Omdat ze zo klein zijn, kunnen nanodeeltjes diep in de longen terechtkomen. Vergelijk het met fijne stofdeeltjes in de lucht, die ook schadelijk kunnen zijn. De raad wil dat de toxicologische risico's worden onderzocht. Is de kennis van de huidige micro- en nanodeeltjes ook van toepassing op nieuwe, synthetische nanodeeltjes? De raad wil vooral het gevaar onderzoeken van deeltjes die moeilijk afbreekbaar of slecht oplosbaar zijn.
Daarnaast voorziet de raad ook morele dilemma's. In hoeverre mag je bijvoorbeeld gezonde mensen naar eigen smaak `perfectioneren' met nanotechnologie? `Vormen waarbij ICT-implantaten in de hersenen worden geplaatst, raken aan het wezen van onszelf en roepen vragen op over de mogelijke implicaties voor begrippen als `persoon zijn', `vrijheid' en `verantwoordelijkheid', net als het gebruik van psychofarmaca.'
Om de risico's goed in te schatten wil de raad dat er een brede commissie komt, waarin niet alleen onafhankelijke wetenschappers zitten, maar ook direct belanghebbenden en vertegenwoordigers van de burgers.
