De jaarlijkse eindexamen-trainingskampen van Twente Summercampus zijn populair. `We hebben dit keer 36 scholieren moeten afwijzen', vertelt coördinator en TBK-student Sandra van Meersbergen. Er zijn twee kampen vertelt ze, het ene duurt een week, het andere slechts vier dagen. De deelnemers aan dit zogenoemde sprintkamp arriveerden zondag op de campus en vertrokken gisteren alweer om vandaag fris klaargestoomd aan de examenstart te verschijnen. Sandra: `Ze krijgen zeven uur per dag bijles van UT-studenten en oefenen examens om alvast aan de vraagstelling te wennen.' De deelnemers logeren in de blokhutten en worden `s avonds vermaakt met sport- en cultuurworkshops, een filmpje of een avondje bowlen. Een week kamp kost 299 euro, voor het sprintkamp moet 175 euro worden betaald. All in.
Op dinsdagmiddag lunchen de pupillen en hun begeleiders in Boerderij Bosch. Geke de Vries is met recht een bijspijkerkamp-diehard. Terwijl ze haar boterhammen smeert, vertelt ze dat ze als vwo-scholier acht keer meedeed. Niet dat ze zo vaak voor haar eindexamen zakte; de UT organiseert ook bijspijkerkampen voor de lagere klassen van het vwo. Met als doel natuurlijk om de universiteit op de kaart te zetten. Dat werkte, Geke studeert inmiddels gezondheidswetenschappen aan de UT en is nu zelf als begeleider present. `Ik geef Nederlands, Engels, biologie, geschiedenis en aardrijkskunde. Het bevalt goed, maar zeven uur per dag bijspijkeren, dat vraagt veel van je. Je wilt ze er doorheen slepen. Ze zijn erg gemotiveerd, iedereen wil natuurlijk slagen.'
Ook Frank Hoving en Aroya zitten aan de lunch. Ze komen uit het Drentse Hoogeveen en zitten in dezelfde eindexamenklas. `Ik heb veel zesjes', zegt Frank. `Dankzij dit kamp ga ik wat zekerder de eindexamens in. Hier móet ik wel leren, thuis zit ik na een uurtje blokken alweer in de tuin.' Aroya: `Thuis heb ik niemand om het aan te vragen als ik het niet snap, hier wel. Als ik slaag, ga ik geneeskunde in Groningen studeren. Ik heb ook getwijfeld over technische geneeskunde aan de UT, maar dat is me toch te technisch.' Frank: `Ik kom na de zomer weer hier, om werktuigbouwkunde te studeren.'
Buiten Boerderij Bosch, bij de blokhutten, vindt een ander groepje dat de begeleiders hen wel wat meer vrijheid mogen gunnen. Ze lijken het kamp een beetje kinderachtig te vinden. De negentienjarige Janoe Krzeminski uit Breda is op de campus om zijn wiskundekennis op te vijzelen en droomt van een carrière bij de Luchtmacht. `Ik vind het heel goed hoor dat er regels zijn, en dat er een strak schema is, maar we zijn natuurlijk geen brugklassers meer. Over een paar weken studeren we zelf!'
Dat is waar.
Maar eerst even slagen.
(Foto: Arjan Reef)
