Vrouwen
Hans draait door. Hij koopt een jachtgeweer en besluit zoveel mogelijk vrouwen neer te schieten. Kutwijven. Eerst schiet hij een Turkse in haar buik. Dan doodt hij een Malinese. En vervolgens een Belgisch meisje. Drie slachtoffers, uit drie verschillende culturen, van drie verschillende continenten. Nee, Hans discrimineert niet. Maar als hij even later door de politie wordt verhoord, dan bekent hij ogenblikkelijk dat hij uit was op allochtonen. Dat willen ze graag horen. Heel België schreeuwt om racisme. En als je vader een Vlaams Blokker van het eerste uur is, dan kun je niet thuiskomen met het verhaal dat je boos op vrouwen bent. Ze zouden denken dat je een mietje bent. Racisme valt daar beter. Dus met zijn bekentenis voldoet Hans aan alle verwachtingen. Voor het eerst in zijn leven.
In Nederland kennen wij deze puberale problemen niet. Wij hebben alleen grote problemen. Wereldproblemen. Het oprukkende moslimextremisme bijvoorbeeld. Dat ondermijnt onze vrijheid, onze democratie, ja alles wat ons dierbaar is. In een artikel in de NRC schetst Thomas Friedman de motor achter dit geweld. De hoge olieprijs. Hoe verder die stijgt, hoe meer de autoritaire bestuurders van de oliestaten zouden weggeven indien ze hun inkomsten middels democratisering zouden gaan verdelen met de bevolking. Het is goedkoper het volk mild te stemmen middels het steunen van extremisme.
De oliestaten zijn hierdoor de belangrijkste financiers van het internationale moslimextremisme. Dus wie een hoge prijs betaalt bij de benzinepomp, die weet waaraan zijn geld besteed wordt. In 1973 trokken we hieruit een principieel besluit. Liever op zondag de auto laten staan, dan bijdragen aan geweld. Vandaag de dag ziet de Nederlander zijn groeiende bijdrage aan het extremisme echter graag vanuit de staatskas gecompenseerd.
Natuurlijk zijn wij bezorgd over het moslimextremisme. Aanslagen, het ophangen van homo's, dat moet niet mogen. Maar om daar nou de auto voor te laten staan! We weten wel effectievere methodes. Ons opwinden over hoofddoekjes bijvoorbeeld, dat is nog eens een statement. Of eh, tonen we ons daarmee net als Hans gewoon bang voor vrouwen?
