Vijftien studenten van verschillende studierichtingen, bijeengebracht door stagebemiddelaar Integrand, verzamelen zich op een regenachtige donderdagochtend in het monumentale bedrijfspand van Tibbe Company in het centrum van Deventer. Een verpleegkundige, een fysiotherapeute, een politieagent en een brandweercommandant introduceren een viertal producten waar de studenten later in evenveel groepen mee aan het werk moeten: incontinentieluiers, rolstoelen, handboeien en brancards.
Het is aan de studenten om het dreigende faillissement van de makers te voorkomen. Tibbe-directeur Menko Soeters: `Morgenvroeg houden jullie een persconferentie waarin je hopelijk vertelt dat het jullie gelukt is om die fabrieken te behoeden voor sluiting.'
Om daarin te slagen moeten de vier groepen eerst intensief kennismaken met het product. Voordat er sprake kan zijn van een reorganisatie, moet je eerst alle ins en outs van het product kennen en de voor- en nadelen aan den lijve ondervinden. Het is, geeft een medewerker van Tibbe aan, kenmerkend voor de aanpak van het bedrijf. En dus vertrekt even later een groep studenten in pak, met daaronder een dikke luier, voor een wandeling door de Deventer binnenstad, gevolgd door een rij studenten in rolstoelen. Zo doe je dat, een product ervaren.
Tibbe, een snelgroeiend consultancybureau met zestien consultants, doet projecten in verschillende branches door heel Nederland. Om studenten echt de kans te geven in de huid te kruipen van een consultant, moet er vandaag vooral serieus gewerkt worden. Al twee uur na de introductie moeten de groepen hun eerste bevindingen presenteren aan de directie van de betreffende ondernemingen, gespeeld door consultants van Tibbe en de vier professionals.
De leden van de incontinentiegroep steken redelijk zelfverzekerd van wal, maar raken allengs toch wat van hun bravoure kwijt. `We hebben al vaker adviesbureaus in de arm genomen en dat was nooit zo'n succes', zegt een `directielid' vilein. `Waarom moeten we jullie kiezen?' Het (aarzelende) antwoord: `Wij gaan samen met jullie werken. Wij bundelen jullie ervaring en expertise met die van ons.' `Ik blijf toch met wat twijfels zitten', zuigt het directielid verder.
Achteraf zijn de groepsleden niet zo tevreden over hun eigen optreden. Een studente zegt dat ze van de zenuwen `tweeduizend woorden per minuut' is gaan praten. Haar collega vindt dat de strategie niet goed gekozen is. `We hebben het niet goed op elkaar afgestemd.'
Slapen doen de studenten die avond op een door Tibbe gehuurde boot. Een paar groepen krijgen weinig nachtrust: zij worden door `de directie en de bonden' tot diep in de nacht doorgezaagd over reorganisaties en sociale plannen.
Tijdens de persconferentie, vrijdagochtend om negen uur, presenteren de vier groepen hun bevindingen en toekomstplannen; een enkeling met wallen onder de ogen van vermoeidheid. Het handboeiengroepje wint. Het zijn niet de voorgestelde productinnovaties waardoor zij beslag leggen op de eerste prijs, ze winnen door hun goede sociaal plan, overtuigingskracht en vasthoudendheid. Zij mogen een week meedraaien bij Tibbe.
De deelnemers moesten de producten aan den lijve ondervinden.
