Uit het lood
Ons huis bestaat bij gratie van de traditie. Daarom is mij van kindsbeen bijgebracht onze tradities trouw te zijn. Al onze tradities, dus ook de jacht. Niet voor mijn plezier, maar zuiver uit plichtsbetrachting ga ik dus altijd mee naar onze kroondomeinen. De traditie leert dat daarbij geen buitenstaanders aanwezig mogen zijn. En al helemaal geen pers. U zult begrijpen waarom. Mocht een van ons onverhoopt met zijn jachtgeweer iemand neerschieten, dan is de monarchie er bij gebaat dat dit geheim blijft. Een vorst dient zijn onderdanen te beschermen, niet af te schieten. Nadeel van deze beslotenheid is dat er allerlei spookverhalen de ronde gaan. Er zou sprake zijn van beestonwaardige toestanden. De Dierenbescherming heeft zelfs gemeend mij daarom niet langer als haar beschermvrouwe te kunnen handhaven. Als gezegd, dit berust op een misverstand. Op deze mij gegeven plek wil ik dan ook gaarne uit de doeken doen hoe het er werkelijk aan toe gaat tijdens onze jachtpartijen.