67 meter
Afijn. De eerste kranten rolden amper van de pers, of de hel brak los. Nooit geweten dat UT-Nieuws zo'n trouw - maar ook o zo nauwkeurig - lezerspubliek heeft. De telefoon stond die donderdagmorgen al voor tienen roodgloeiend. En wij maar denken dat die lieve lezers vooral alles wilden weten over de profieldiscussie of de universiteitsraadvergadering. Niet dus. De mailbox puilde uit, de deur van kamer 217 in de Vrijhof werd platgetrapt en de secretaresse vluchtte naar de toiletgroep. `Wij dachten dat de Blauwe Vinvis met 32 meter de grootste diersoort was', luidde één van de reacties. `Jullie weten het visserslatijn wel een heel nieuwe dimensie te geven.' Voor de enkeling die het UT-Nieuws niet zo goed leest: de megakarper - zo stond in dit blad vermeld - was 67 meter lang. Ongeveer de lengte van de Vrijhof naar het Sportcentrum. Of een kwart Eiffeltoren. Een half voetbalveld! Foutje dus. Sorry hoor. Die vis werd duur betaald.
Toch doet het de redactie deugd dat het UT-Nieuws zo goed gelezen wordt. Veertig jaar noeste arbeid, vele undercover story's, geheimzinnige netwerken en een stevig stuk investigating journalism ten spijt, eindelijk is dé gouden formule gevonden. Lees vooral de voorpagina van deze week. Iets over een halsstarrige kolonie vleermuizen. Wij wachten uw reactie gespannen af.
Vleermuis
Het is een hardnekkige soort, die hangende vleermuizenkolonie in gebouw Ravelijn. Vredig snurkend brengt de beschermde diersoort acuut een sloopstop teweeg. En passant halen ze ook nog even de voorpagina van deze krant en is iedereen op de UT in rep en roer over hoe het nu verder moet. Oorzaak? Een neer gedwarreld keuteltje van het zoogdiertje. Het is nu nog gissen of het om een vers exemplaar gaat of om een oud strontje waarvan de damp allang is opgetrokken. Enfin, het beestje zet in elk geval het stoere sloopwerk en de UT mooi te kakken. En dat hebben ze niet van een vreemde. De CvB-voorzitter kan er namelijk ook wat van. Met zijn ongezouten uitspraken haalde hij deze week weer eens de voorpagina van een krant, een regionale zeg maar. Menig UT-tong bracht hij in beroering, twee faculteiten zette hij flink te kakken.
Neem nou Management & Bestuur. Eerst watertandend lekker gemaakt met een stukje nieuwbouw op de plek van Ravelijn. En nu dit. Moet de UT weer een technische koers gaan varen. Het zal je maar gezegd worden. Hoog tijd om je als faculteit eens serieus achter de oren te krabben. Niet alleen vanwege de koerswijziging. Ook de vleermuizen, die zich ópeens in de voor MB bestemde nieuwbouwplek verschansen, roepen vragen op. Doorgestoken kaart. Eén opgedroogde keutel en de hele sloperij ligt plat. Gelooft u het? Pure strategie. Bedacht op de hei. Die dieren zitten daar helemaal niet, joh. Wanneer ze over een half jaartje zogenaamd uitvliegen verdringen de techneuten zich om een plekje in het nieuwe pand. Sneu voor MB? Welnee. Zij blijven gewoon waar ze zitten: nét buiten de campus en nét niet helemaal UT.
