Sex is uit. Helemaal na het zien van Deep Throat, afgelopen weekend. Toen was de smaak er echt wel af. Bovendien schoot de uitzending van de pornofilm ook Andre Rouvoet in het verkeerde keelgat. Die heeft sowieso een hekel aan de sexualisering van de samenleving. En hij niet alleen. Ook postorderbedrijf Wehkamp haalt de vibrators uit haar pakket, de Bijenkorf stopt met de verkoop van erotische speeltjes. Eetbare slipjes, handboeien, Tarzans, vibrerende eieren, ze zijn passé. Wij vrouwen halen opgelucht adem. Het tijdperk dat een strak rokje of een laag decolleté ons nog wel eens aan een hoger cijfer hielp, is voorbij. Voortaan gaan we gewoon weer studeren voor een tentamen. Niets mis mee. We hijsen ons in een comfortabele tuinbroek (moeders heeft er nog wel eentje op zolder liggen), steken een bloem in het haar en laten het okselhaar fijn groeien. Ciska Dresselhuys wordt voorzitter van het Female Faculty Network en onder haar leiding gaan we bij de eerstvolgende activiteit lekker bh's verbranden. Laat maar hangen die handel. Dit is wat we zijn. Puur natuur. Back to basics. Geen man die ons in ruil voor een breezer nog durft aan te raken. Ha!
Maar nu pleit Rouvoet voor het baren van veel kindjes. Heel veel. Een stuk of drie per vrouw zou een beginnetje kunnen zijn. En om dat te stimuleren wil Rouvoet wel een fokpremie (al heel normaal in Australië en Duitsland) uitloven. Kijk, nu praten we ergens over. Dat scheelt toch een hoop bijbaantjes in het bekostigen van de studie. Nu nog op zoek naar een kerel die zin heeft in een tuinbroek-meisje met zwierig okselhaar. Wie?
Leedvermaak
Het is in alle hevigheid losgebarsten zeg, die profieldiscussie. Aan ingezonden brieven en opiniërende stukken geen gebrek in deze krant. Het zeer vindingrijk gevonden ROUTE'14 blijkt buitengewoon vermakelijk. Iedereen wil er wel íets over kwijt. `We zitten op een gouden berg zonder het te beseffen', roept Jacques Troch, praktijkhoogleraar corporate governance. `Wederzijdse afhankelijkheid als bindmiddel', stelt TCW-opleidingsdirecteur Egbert Woudstra voor. De senaatbijeenkomst wierp ook veelbelovende vruchten af met originele suggesties variërend van koppeltjesvorming tussen techneuten en gedragswetenschappers tot aan vluchtige speeddates tijdens de lunch. En de liefde? Die komt later wel. Zelfs in de Pakkerij gaven tachtig studenten te kennen dat ze niet op een koerswijziging zitten te wachten. Fijne, bevlogen betrokkenheid.
Een onherstelbare scheur in die warme aandacht ontstond tijdens het rondje langs de gebouwen deze week. Waar is iedereen toch, vroegen de de drie grijze pakken zich fronsend af bij het zien van al die lege zalen. Zich niet bewust dat er ook nog andere interessante, zo niet belangrijker, zaken op de UT spelen. Neem nou onze fysiotherapeuten. Die houden tegenwoordig praktijk in gebouw de Langezijds. Hoog en droog zitten ze op de tweede verdieping. Weliswaar tijdelijk, maar iedereen weet: alleen te bereiken via een tiental trappen. Humor van de bovenste plank. En dan ook nog `inloopuren' verzorgen. De route van omhoog klauterende knieblessures, verrekte enkelbanden en zweepslagen is een véél spannender route dan nummer 14. Puur volksvermaak. 't Is dus drommen geblazen op de bankjes voor de Langezijds in de pauze.
Daar wel.
