Drank
Roel Pieper, ook bepaald geen onbekende Nederlander, liep zijn drank mis. De hooggeleerde ondernemer sprak vorige maand in Pauw & Witteman over zijn nieuwe gat in de markt: snelle zakenjets die op afroep beschikbaar zijn. `En', vroeg Witteman in al zijn onnozelheid, `meneer Pieper u bent toch hoogleraar economie?' Roel knikte vaag (hij dacht: nee dus, maar laat maar zitten, die twee weten toch niet waar Twente ligt, laat staan dat Enschede een universiteit heeft; bovendien zien ze me daar vaker niet dan wel, dus ik laat het maar zo) en hervatte zijn betoog. Jammer. Had even gemeld dat je professor bent aan de UT, Roel. Net herbenoemd zelfs voor een volgende periode. Je zat met je hoofd in de wolken. Scheelt je een fles.
Toen kwam de herkansing. In het programma kwam -redelijk prominent- de naam van luchtvaartdeskundige Hans Heerkens uit de lucht vallen. Ook `professor'. Je zag Roel denken: zal ik `em inkoppen of niet? Nou, hij deed het niet, hoor. Weer jammer. Als hij echt kien en collegiaal was geweest had-ie op dat moment gezegd dat Heerkens zijn collega was bij de Universiteit Twente. Dan had dat Flierman twee flessen gekost.
Ninja
Het leven van een acteur gaat niet altijd over rozen, weten de makers van Campus Ninja maar al te goed. Volgende week gaat de derde editie van deze onder UT-studenten mateloos populaire film in première. De hoofdrolspelers houden ervan om alle scènes zo realistisch mogelijk vast te leggen. Geen stand-ins of stuntmannen. Gewoon alles zelf doen. Dat is de kracht van de film, zeggen de makers, want: schop- en slawerk kun je niet acteren en pijn kun je nooit goed nadoen!
Dus knokken de Japanse krijgers er rustig op los. Rake klappen vliegen in het rond. Een forse rechtse, een krachtige linkse: de ene stomp is nog harder dan de andere. Het doet de zwartgeklede Ninja's niets, al levert het stoot- en slagwerk hier en daar wat blauwe plekken op. Idee: misschien kunnen deze stoere Japanse commando's een goed staaltje vechtkunst en een paar gerenommeerde overlevingsstrategieën verpakken in een doe-het-zelf-training voor startende docenten op de UT? Onder de noemer kick some ass, ofzo. Voorzien van een aantal sluwe camouflagemethodes. Handig voor het op heterdaad betrappen van studenten tijdens spiekacties. Inclusief geslepen sluipoefeningen om induttende eerstejaars onverwachts wakker te rammen. Met uitgekookte verrassingstechnieken die de bestgebekte slimmerik nog de mond snoert. En uitgerust met complexe beweegoefeningen om indrukwekkende zwaaimoves te maken met de aanwijsstok.
Zo'n beginnerscursus met een competentieportfolio voor startende docenten is natuurlijk heel aardig. Maar het blijft theorie. Studenten? Het zijn de ratten onder de Ninja's. Niet te vangen met alleen papierwerk. Praktisch lik-op-stuk-beleid is nodig.
Het doet even pijn, maar dan heb je ook wat.
