Het schijnt dat Reve denkt dat de hemel een dorp is met een lengte van zestien kilometer, terwijl Hermans het een stad vindt die omgeven is door een moeras. Nou, dat zal wel ontaarden in een razend interessante discussie. Ja, voor de kenners wel, denkt Christiansen. Een groot deel van zijn publiek vindt het gewoon spannend om geesten op te roepen, maar degenen die het oeuvre van de dode auteurs ook daadwerkelijk letter voor letter hebben gelezen, zullen ook de diepere betekenis van de voorstelling begrijpen.
Maar wat dan als je het archaïsche taalgebruik van Multatuli nooit hebt kunnen volgen? Wat als je je niet door De avonden hebt kunnen worstelen en je altijd gewalgd hebt van de polemieken van Hermans? Al dat hoogdravende literaire geneuzel, daar kan een normaal mens met zijn gezonde verstand toch niet bij? Waar moet je dan in hemelsnaam met deze hooghartige auteurs over praten?
Gelukkig maar dat Christiansen daarom als toegift ook contact zoekt met Annie M.G. Schmidt. Heeft u nog contact met Abeltje? En hoe gaat het nu met Pluk van de Petteflet? Lekker makkelijk, die Jip-en-Janneketaal. Kan de minder belezen toeschouwer op de laatste rij ook nog even meepraten.
