Als mijn ouders vroeger een avondje uit gingen, nodigden ze één van de buurmeiden uit om op mij en mijn broertjes te passen. Die deden dat maar al te graag. Niet omdat wij zulke leuke jochies waren. Nee, voor onze buurmeiden was zo'n huis zonder volwassenen de ideale locatie om hun vriendje uit te nodigen. Ze hadden mogelijk nog geen kinderwens, maar wel een overdaad aan goesting. De broertjes De Boer confronteerden de tortelduiven met de mogelijke gevolgen hiervan.
Wij hadden een uitgekiend programma. Natuurlijk werden wij meteen naar bed gebracht. Maar dat weerhield mijn oudste broer er niet van vanaf de gang door het sleutelgat de ontwikkelingen op de bank te volgen. Zodra de passie het handtastelijke stadium bereikte, sloop hij de trap op en drukte hij mij stevig op mijn buikje. Het afgesproken signaal om mijn darmen te legen. Vervolgens zette ik het zo hard op een krijsen dat het buurmeisje mij wel moest komen verschonen. En als ze dan weer terugkroop in de armen van haar vriendje, was haar zorgvuldig aangebrachte luchtje overwelmd door dat van mijn poepluier. Het vriendje dat dan geen lust meer had, zou toch geen goede vader voor haar kinderen zijn.
De buurmeiden zijn allemaal goed terecht gekomen. Geen van hen raakte ongewenst zwanger. Allemaal vonden ze een goede man. Mede door mij. “Baby te huur” bevestigt dat ik daarvoor best zou mogen worden beloond.
