 |
| Regina Luttge |
Wat gaat er precies met die twee ton gebeuren?
Luttge: `Daarmee richten we binnen een paar maanden het bedrijf MyLife Technologies op. Dat wordt gedaan door Svetlana Bystrova, die als postdoc bij mijn onderzoeksproject naar micronaalden betrokken was, en Otto van Donselaar, die de positie van CEO zal invullen. Ze gaan binnen deze start-up werken aan de technologische ontwikkeling van een microneedle-integrated patch. Zelf blijf ik aan de UT verbonden en word ik adviseur van MyLife Technologies. Daarnaast zal ik verder gaan met onderzoek naar mogelijke toepassingen van de microneedle-integrated patch.
Wat is dat, een microneedle-integrated patch?
`Dat is een soort pleister waarop een heleboel heel kleine naaldjes, de zogenaamde micronaaldjes, zitten. Die zou je kunnen gebruiken voor het toedienen van medicijnen, maar in ons project richten we ons op diagnostiek. Het moet daarom een slimme patch worden waarop je direct je meting kunt aflezen. Dat kan bijvoorbeeld de hoeveelheid lithium in het bloed zijn, maar ook de aanwezigheid van zogenaamde biomarkers, speciale proteïnen die een ziekte weergeven. We weten eigenlijk nog heel weinig van de mogelijke toepassingen, dus daar moet nog veel onderzoek naar worden gedaan.'
Wat is het voordeel van zo'n slimme pleister ten opzichte van bijvoorbeeld een injectienaald?
`Je wordt als patiënt niet meer geprikt door een naald, het is pijnvrij. Maar het pijnvrije prikken is niet mijn enige drijfveer. De bedoeling is dat de diagnostiek er beter van wordt. Je hebt in ieder geval niet meer dat je bloed moet prikken en dan met wat gekluns een druppel op een chip moet leggen, terwijl het in de tussentijd al weer opgedroogd kan zijn. Het is essentieel dat deze stappen worden vereenvoudigd.'
Erik Staijen trekt zes maanden uit voor een haalbaarheidsstudie naar een chip die melkziekte bij koeien gaat monitoren. Voor een interview met Staijen, zie UT-Nieuws van 8 november 2007.
