Dubai is het bekendste van de zeven sjeikdommen (emiraten) aan de zuidelijke oever van de Perzische Golf. De zeven verenigden zich, na de onafhankelijkheid van de Britten in 1971, tot een federatie: de Verenigde Arabische Emiraten. Het zijn behalve Dubai, Abu Dhabi, Sharjah, Ajman, Umm Al Qaywayn, Ras al-Khaimah en Fujairah. Het land grenst aan Saoedi-Arabië en Oman en de Perzische Golf en is vooral bekend om zijn olierijkdom.
Met oliegeld en geleende miljoenen bracht sjeik Rashid bin Saeed al Maktoum Dubai vanaf 1971 in een economische supergroei. Sinds 2006 regeert zijn zoon Mohammed over het emiraat. Met de economische groei begon ook de trek van gastarbeiders uit zuidelijk-Azië, internationale bedrijven vestigden zich er. En daarmee de westerse expats. De oorspronkelijke Arabische bewoners maken nog maar tien tot vijftien procent van de bevolking uit. De meeste expats zijn Brits, er werken zo'n vierduizend Nederlanders in Dubai. Waterbouwer Van Oord heeft de meeste Nederlanders in dienst. Hoewel Dubai als dé internationale hoofdstad van het luxe leven bekend staat, vrezen steeds meer mensen een omslag in de economie. Langzaamaan beginnen de eerste scheurtjes te ontstaan in het gouden plaatje. Met een inflatie van bijna 13% in 2005, 9,3% in 2006 en een verwachte inflatie van rond de 8,9% dit jaar, kunnen de expats minder besteden. Maar dan nog hebben ze niet te klagen, althans de werknemers die uitbetaald krijgen in euro's. Maar Europeanen die hun salaris in dirhams - de nationale munteenheid - verdienen, komen minder goed weg. Door de dure euro worden de luxe westerse producten steeds prijziger.
Dubai staat op de 34e plaats van de meeste dure steden in de wereld, in 2005 was dat nog op de 73e plek. Ter vergelijking, Amsterdam staat op plek 25.
(bronnen: Intermediar, National Geographic, Nederlandse Vereniging voor Dubai en Noordelijke Emiraten)