 |
| Thomas Hoppe wil weten waarom veel mensen en woningcorporaties niet kiezen voor energiebesparende maatregelen. Foto: Gijs van Ouwerkerk |
Voor Hoppe was het al snel duidelijk dat hij na zijn studie bestuurskunde het onderzoek in wilde. `Tijdens mijn stage bij het ministerie van VROM was ik gebonden aan de belangen van het ministerie. Het mooie van onderzoek is dat je kunt uitzoeken hoe een probleem nu echt in elkaar zit. En dan kan daar ook wel eens een minder positieve boodschap uitkomen.'
Hij begon in 2005 aan zijn promotieonderzoek op het gebied van CO2-reductie, nog voor de grote klimaathype dus. `Een goede keuze, want voor mijn onderzoek is nu ineens veel meer aandacht', vertelt Hoppe.
Wel bleek promoveren het definitieve einde van zijn studententijd. `In het eerste jaar van mijn onderzoek bleef ik in mijn studentenhuis wonen, maar je ritme gaat echt anders liggen. Promoveren is in dat opzicht net als een gewone baan.' Het werk bevalt Hoppe goed. Anders dan het beeld wat vaak bestaat van promoveren noemt Hoppe zijn werk afwisselend en sociaal. `Ik doe literatuurstudies, ontwerp modellen, ben mededocent van een mastervak en kom in contact met veel verschillende mensen. Voor mijn empirisch onderzoek interview ik medewerkers van woningcorporaties en gemeenten door het hele land. Om inzichtelijk te krijgen hoe besluitvorming echt in zijn werk gaat, moet je vertrouwen winnen. Niemand geeft graag toe dat een haalbaarheidsstudie ongebruikt in de la verdwijnt.'
`Ik heb bewust gekozen voor de richting milieubeleid. In mijn jeugd woonde ik in Castricum, waar ik in de duinen van de natuur leerde houden. Al vroeg maakte ik me druk om uitstervende diersoorten en milieurampen. Hopelijk komt mijn onderzoeksrapport niet zoals veel rapporten op een stoffige plank te staan, maar gaat het echt bijdragen aan energiebesparing en daarmee een schoner milieu.'
Besluitvorming rond duurzaam bouwen
Een goede wandisolatie, dubbel glas of een zonneboiler maken een huis energiezuiniger, dus goedkoper voor de bewoner en beter voor het milieu. Nieuwbouwhuizen worden gebouwd aan de hand van regels en richtlijnen van de overheid en hebben meestal een hoge energie-efficiëntie. Maar Nederland staat voor een groot deel vol met oudere huizen die slecht geïsoleerde oppervlakken hebben en zo veel stookkosten vragen. Een investering in energiebesparende maatregelen betaalt zichzelf in ruim 10 jaar terug en levert daarna alleen maar winst op voor de eigenaar. In de praktijk blijkt echter niemand deze investering te willen doen. In zijn onderzoek bekijkt Thomas Hoppe welke processen achter deze besluitvorming verborgen liggen en hoe actoren als huiseigenaren, woningcorporaties en gemeenten elkaar beïnvloeden. Als duidelijk is waar de problemen vandaan komen, kan de overheid beleid vormen om in het proces in te grijpen. Op de lange termijn levert dit naar verwachting een aanzienlijke besparing in de CO2-emissie door huishoudens op.
