In kamer 128 op de eerste verdieping van de Vrijhof zitten Annette Hulsbeek (64) en Mark Weirath (41) van het Cultuurcentrum, afdeling culturele verenigingen.
Annette: `We zijn eigenlijk maar voor drie maanden kamergenoten hoor.'
Mark: `Ik zat beneden bij theatertechniek, maar ik ga nu de functie van Annette overnemen.'
Annette: `Ik ga met pensioen, of eigenlijk zeg ik dat ik met een lange vakantie ga.'
Mark: `Maar ik ken Annette al veel langer natuurlijk, want we werkten al die tijd al samen in het Cultuurcentrum.'
Annette: `Ik moet hier nu nog maar een paar dagen werken en tot die tijd heb ik Mark ingewerkt.'
Mark: `Ja, daarbij hebben we elkaar wel iets beter leren kennen. Maar ik moet zeggen dat er niet veel veranderd is.'
Annette: `Het beeld van een aardige collega is blijven bestaan.'
Mark: `Ik vond het ook heel prettig hoe Annette me wegwijs heeft gemaakt.'
Annette: `Volgens mij heb ik je aardig laten zwemmen. Zo van zoek het maar uit en als je er niet uitkomt dan kun je mij vragen. '
Mark: `Dat vond ik juist fijn.'
Annette: `Iedereen heeft zijn eigen werkwijze, daar moet je toch je eigen weg in vinden. Ik ben bijvoorbeeld van het papier. Dat zie je wel als je hier om je heen kijkt.'
Mark (wijst op zijn opgeruimde bureau): `En ik ben meer van de computer.'
Mark: `Over een paar dagen zit ik dus alleen op deze kamer.'
Annette: `Ja, ik zat hier ook altijd alleen, maar we hebben hier wel een opendeurbeleid hoor. Deze kamer heeft twee deuren die eigenlijk altijd open staan.
Mark: `Drie deuren. De deur naar de gang is ook heel belangrijk. Die hoort ook bij dat opendeurbeleid.'
Annette: `Je hebt dus veel contact met de collega's in de kamer naast je. Dus echt alleen zit je niet.'
Mark: `Behalve als je bijvoorbeeld een vergadering hebt met het bestuur van een culturele vereniging. Dan is het ook lekker dat je deur even dicht kan doen. Tegen de ruis.'
 |
| (Foto: Arjan Reef) |
