Hoe komen jullie bij dit plan?
Mark: `Ik vond op marktplaats een advertentie van een man die een bus zocht voor een goed doel in Iran. Toen hebben we gebeld met die man en gezegd dat we geen bus hebben, maar hem wel naar Iran willen rijden.'
Arjen): `Die man heeft contact met een opvangcentrum voor gehandicapte kinderen in Isfahan. Zij hebben een bus nodig om kinderen van huis naar de dagopvang te brengen.'
Wat gaan jullie doen?
Arjen: `Samen met die man richten we een stichting op en zamelen we geld in voor een bus en de brandstof.'
Mark: `We hebben minimaal tienduizend euro nodig. Die bus moet ook nog verbouwd worden zodat hij toegankelijk wordt voor rolstoelen. In juli rijden we hem naar Isfahan en leveren hem af bij het opvangcentrum.'
Wat is jullie drijfveer?
Arjen: `Het is vooral de uitdaging om het hele project op te zetten en de reis te ondernemen. En het is natuurlijk leuk om daarmee een goed doel te steunen.'
Mark: `Bovendien willen we een taboe doorbreken. Iran ligt erg slecht in het nieuws en sommige mensen zeggen dat we gek zijn, omdat ze in Iran atoombommen maken. Door erheen te gaan, willen we laten zien dat het allemaal wel meevalt.'
Is dat niet naïef?
Mark: `Wij denken dat de situatie anders is dan de media schetsen.'
Arjen: `Hoe? Nou, in ieder geval veiliger. Buitenlandse zaken heeft geen negatief reisadvies voor Isfahan. Maar hoe het in het echt is, weten wij natuurlijk ook niet.'
En de verzekering?
Mark: `Dat komt wel rond. We leggen de 5500 kilometer naar Isfahan in twee weken af. Dan kan je gewoon een exportverzekering afsluiten.
Zie ook www.expeditie-iran.nl
