Onze economie dreigt een circusnummer te worden. Gericht op meer van hetzelfde. Verhoging van de omzet, zonder werkelijke vernieuwing. Wie vijf ballen hoog houdt in plaats van vier oogst applaus. Wie de ballen wegwerpt en met vallen en opstaan iets nieuws probeert oogst boegeroep. Of gelach, als hij een clownsneus op zet.
Maar de universiteit is geen circusschool. Weliswaar leiden wij onze studenten over de gebaande paden, maar niet met de bedoeling dat ze die eindeloos en steeds sneller blijven bewandelen. Onze studenten moeten leren zelf nieuwe paden te banen. Daar ligt de kracht van een ondernemende universiteit. Wij kunnen niet voorop lopen omdat we sneller lopen dan de rest, maar omdat wij als eerste nieuwe wegen inslaan.
Om dit streven kracht bij te zetten sluiten wij de sintelbaan. Onze studenten moeten niet eindeloos hetzelfde rondje draven. Ze moeten het bos in. Nieuwe wegen blootleggen. Ze moeten out-of-the-box leren denken. Daarom ook zullen wij binnenkort langs onze hockey- en voetbalvelden de lijnen en de doelen verwijderen. Want nieuwe ontwikkelingen komen nooit van de grond als het doel van te voren vaststaat.
Wij zijn vooruitstrevend bezig. Al ondervinden wij natuurlijk ook weerstand. Ook op de UT zijn de meeste mensen conservatief. Uit alle kieren en gaten komen de fossielen omhoog gekropen. Bestuurders, alumni en professoren die reeds lang emeritus zijn (waarom zou dat toch zijn?) schreeuwen moord en brand over het verlies van de sintelbaan. Wij zien hierin een aanmoediging.
