 |
| De groep wetenschappers op werkweek in Brussel. Links bovenin Wilfred van der Wiel. |
Waarom is het Scientist Pairing Scheme in het leven geroepen?
`Via de Jonge Akademie, onderdeel van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, kwam het verzoek bij ons binnen. Het idee om wetenschappers te koppelen aan parlementariërs komt uit Engeland. Daar lopen onderzoekers wel vaker een weekje mee met de volksvertegenwoordigers. Dit jaar is er voor het eerst een Europese variant. Het doel is om onderzoekers wegwijs te maken in de werking van het Europees Parlement.'
En, is dat gelukt?
`Ik weet nu een beetje hoe het EP werkt en hoe het is om Europarlementariër te zijn. Het aantal vergaderingen is ongelooflijk. Elke beslissing wordt eindeloos herkauwd. Overal zie je tolken aan het werk om alles synchroon te vertalen. We hebben een keer passief deelgenomen aan zo'n bijeenkomst. Iedereen heeft dan een koptelefoontje op. Je ziet een Let met een Litouwer discussiëren en dat wordt meteen in het Nederlands vertaald. Een absurdistische vergadering. En dan nog al die stalen kisten vol met documenten en paperassen die aan het eind van de week naar Straatsburg gaan omdat daar weer verder vergaderd wordt.'
Waarom verzocht Said El Khadraoui om aan jou gekoppeld te worden?
`Hij is behalve EP-er ook gemeenteraadslid in Leuven. Daar zit IMEC, een groot onafhankelijk onderzoekscentrum op het gebied van micro- en nano-elektronica en nanotechnologie. Volgens mij is Said een jonge kerel met frisse ideeën, breed geïnteresseerd, dus ook in de nanotechnologie.'
Wat heb je geleerd?
`Ik heb een klein beetje inzicht gekregen in hoe wetenschapsbeleid op Europees niveau gemaakt wordt en hoe je iets voor elkaar kunt krijgen: dit zijn de mensen en die paadjes moet je bewandelen. Zo gaat het. Het komt vaak neer op een persoonlijk netwerk. Ik heb zelf ook een paar visitekaartjes achtergelaten bij Nederlandse en Belgische Europarlementariërs.'
Iets voor jou, die Brusselse lobby?
`Toevallig moet ik er deze week weer naartoe voor een interview. Ik heb een onderzoeksvoorstel ingediend voor een Starting Independent Research Grant van de European Research Council. Dat is een heel mooi instrument waar je als wetenschapper individueel aan kunt meedoen. Ik ben er wel gecharmeerd van. Je kunt laten zien wat je in huis hebt zonder je Europees te organiseren. Maar de EU blijft een groot, log monster. Het is enorm intensief en lastig iets voor elkaar te krijgen. Said en ik hebben wel plannen voor een bezoek aan IMEC en hij komt nog een keer deze kant op.'
Wat doe je bij MESA+?
`Ik ben sinds 2005 trekker van een vijfjarig onderzoeksprogramma op het gebied van nano-elektronica. Daarvoor studeerde ik technische natuurwetenschappen in Delft, promoveerde daar en werkte drie jaar als postdoc in Tokio. Binnen MESA+ hebben we een afdeling die de Brusselse geldstroom in de gaten houdt. Er valt zeker wat te halen en zij informeren ons tijdig wanneer er weer een oproep is om voorstellen in te dienen.'
