Onrust bij Catering groeit door tweedeling

| Redactie

De onrust die onder de medewerkers van UT-catering al geruime tijd heerst over de voorgenomen outsourcing is nog verder aangewakkerd. Nu het CvB afgelopen vrijdag besloot het cateringpersoneel van de Faculty Club wél binnen de poort te houden, is de maat bij de andere collega's vol. Afgelopen maandag belegden de boze medewerkers in de Citadel een spoedoverleg.

Ontstemde UT-cateringmedewerkers in de Citadel bijeen voor overleg.
Ontstemde UT-cateringmedewerkers in de Citadel bijeen voor overleg.
(Foto: Arjan Reef)

Handjeklap, vriendjespolitiek, een wassen neus. De cateringmedewerkers hebben geen goed woord over voor het collegebesluit. Ze voelen zich niet gelijk behandeld. De nieuwe horecaplannen (het overhevelen van Catering naar een extern bedrijf) werden vorig jaar tegen de zomer bekend gemaakt en sindsdien verkeren de personeelsleden in onzekerheid over hun toekomst. Behalve dan de vier medewerkers van restaurant de Faculty Club. Die kregen afgelopen vrijdag te horen dat ze gewoon in UT-dienst blijven. Over welk bedrijf de UT-Catering gaat overnemen (en onder welke condities) is nog niets met zekerheid te zeggen. CvB- portefeuillehouder Kees van Ast was deze week niet bereikbaar voor een toelichting vanwege een verblijf in het Amerikaanse Palo Alto.

Het nieuws van de personele tweedeling verspreidde zich als een lopend vuurtje over de campus. `Dit is niet eerlijk,' zegt Wim Senger, kok van de centrale keuken die in de voormalige Schuur is gevestigd pal naast het gebouw van de FC, maar daar niet onder valt. `Dat de Faculty Club als gebouw in UT-beheer blijft, dat wisten we, maar dat het personeel daar ook onder valt, is nieuw. Wat gebeurt er met de rest? Worden we gedetacheerd of komen we direct in dienst van de nieuwe, externe cateraar? Dat maakt nogal verschil. Denk maar aan het salaris, de secundaire arbeidsvoorwaarden en het opgebouwde pensioen. Dat is bij een extern horecabedrijf lang niet zo goed geregeld als bij de universiteit.'

Ook Bart Dirne, hoofd UT-catering, is verbolgen. `Ik vind het prima dat het college van bestuur zo'n beslissing neemt maar had dan eerst de beschikbare functies (drie kelners, twee koks) ook opengesteld voor de andere cateringmedewerkers.' Dirne zegt te betreuren dat het besluit nu al is gevallen. `De andere 35 medewerkers blijven in onzekerheid. Dit kan leiden tot schimmige verhoudingen en daar moeten we voor waken.'

Dirne vraagt zich ook af of er sprake is van een dubbele agenda. `Dat gevoel krijg je wel. De toegezegde zorgvuldigheid is ver te zoeken. Dit bericht kwam voor ons ook als een donderslag bij heldere hemel. Dit verdient geen schoonheidsprijs.'

Volgens Vivian Liebers van de dienstraad Facilitair Bedrijf (waar Catering onder valt) schuurt de situatie aan alle kanten. `De vier collega's die mogen blijven zijn jong en hebben weinig dienstjaren. Dat ligt gevoelig bij de anderen. Bovendien snap ik niet goed waarom het CvB de Faculty Club in eigen beheer houdt. Het is niet de best draaiende afdeling. De uitbesteding van Catering is juist bedoeld om het negatieve saldo op te krikken. Waarom blijft de Faculty Club dan buiten schot?'

Maar Liebers weet wel hoe dat komt. `Het CvB heeft ooit gezegd dat de FC in UT-beheer blijft. Die uitspraak is terug te vinden in de notulen en daar houdt de vakbond AC/HOP - waar de vier Faculty Club-medewerkers lid van zijn - stevig aan vast. Inderdaad, met succes.'

Ook over het detacheren -als het daarvan komt- bestaat nog veel onduidelijkheid. `Het CvB sprak afgelopen vrijdag met het OPUT (vakbonden, red.) om mensen die vóór 1 januari 1950 zijn geboren, te detacheren,' zegt Liebers. `Dan praat je over acht van de veertig mensen en dat is belachelijk. Het OPUT maakt nu een berekening aan de hand van leeftijd én dienstjaren van alle medewerkers om op basis daarvan opnieuw te onderhandelen. Maar dat gaat allemaal niet zo snel. Afwachten dus.'

Voor het personeel duurt het allemaal wel te lang. `Dit motiveert toch niet meer?,'zegt Irene Hadderingh, kantinemedewerkster van de Hogekamp. `Ze hebben ons beloofd dat het allemaal goed zou komen en nu, bijna anderhalf jaar later, weten we nog niet waar we aan toe zijn. Deze protestbijeenkomst is nog maar een begin, we beraden ons op verdere stappen. Ja, misschien gaan we wel staken.'

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.