 |
| Srirang Manohar (foto UT-Nieuws) |
Wat was jullie werkwijze?
`De afgelopen zes jaar hebben we in een laboratoriumsetting testen gedaan met fotoakoestiek. Dat heeft geresulteerd in de ontwikkeling van de Twente Photoacoustic Mammoscope. Dit apparaat staat nu in het Medisch Spectrum Twente in Oldenzaal en daar hebben we het voor het eerst getest op patiënten met verdenkingen van borstkanker. We zijn de eersten die dergelijke bevindingen in een peer reviewed tijdschrift hebben gepubliceerd.'
Hoe werkt fotoakoestiek?
`De photoacoustic mammoscope is een ziekenhuisbed met daaronder een scanapparaat. De patiënt ligt op dat bed met haar borst in de holte van de scanner. De borst wordt met korte lichtflitsen uit een laser belicht. Hemoglobine in het bloed absorbeert deze laserpulsen. Hierdoor ontstaat er een kleine temperatuurverhoging die zorgt voor een drukgolf die we aan het borstoppervlak kunnen detecteren als ultrageluid. Tumoren kenmerken zich door een uitgebreid stelsel van bloedvaten. Door te berekenen waar de drukgolf vandaan komt, kan je de plaats van een opeenhoping van bloedvaten en dus een mogelijke tumor zichtbaar maken.'
Wat kan deze techniek toevoegen aan de bestaande opsporingstechnieken?
`Röntgenfoto's en ook echo's hebben nog een relatief hoge onbetrouwbaarheidsmarge. Daarnaast is fotoakoestiek niet pijnlijk voor de patiënt. Bij het maken van een röntgenfoto moet de borst heel erg platgedrukt worden, bij onze techniek hoeft de borst nauwelijks te worden gecomprimeerd. Blootstelling aan röntgenstraling brengt bovendien gevaren met zich mee.'
 |
| Photoacoustic Mammoscope. |
Welke resultaten hebben jullie al behaald?
`Op vijf patiënten met `verdachte' borsten hebben we een technisch perfecte meting uit kunnen voeren. Bij vier hiervan hebben we een hogere fotoakoestische intensiteit gemeten die kan wijzen op een tumor. In één geval wekten de echo en de röntgenfoto zelfs de indruk van een goedaardig gezwel, maar toonde onze scan een hoge intensiteit die juist wijst op een kwaadaardige tumor. In dit soort gevallen kan fotoakoestiek dus een waardevolle aanvulling zijn op andere technieken.'
Wanneer is fotoakoestiek medisch toepasbaar?
`Dat durf ik niet te zeggen. Eerst moeten we de techniek verder ontwikkelen. Een scan duurt nu bijvoorbeeld nog een half uur, dat moet veel sneller kunnen. Daarnaast moeten we allerlei klinische studies doen om onze methode verder te testen. Binnen vijf jaar zullen we weten wat de toekomst van fotoakoestiek is.'
